Inloggen

Komende activiteiten

  • 2 september 2014 – Ronde 1 interne competitie
    20:00, Senioren
  • 5 september 2014 – Les + competitie
    19:00, Jeugd
  • 9 september 2014 – Ronde 2 interne competitie
    20:00, Senioren
  • 12 september 2014 – Les + competitie
    19:00, Jeugd
  • 16 september 2014 – Ronde 3 interne competitie
    20:00, Senioren

Laatste reacties

Berichtenarchief

Nieuw speeltempo bij de Waagtoren

DGTklokOp de Algemene Leden Vergadering van de Waagtoren is het voorstel aangenomen om in de interne competitie te spelen met het speeltempo van de NHSB: 1 uur 40 minuten voor de hele partij en 10 seconden extra voor elke gespeelde zet. De NHSB heeft dit speeltempo vorig seizoen getest bij de bekerwedstrijden. Met ingang van het nieuwe seizoen wordt dit speeltempo ingevoerd voor alle NHSB-wedstrijden, behalve de wedstrijden in de Promotieklasse op zaterdag. In de Promotieklasse geldt nog steeds het speeltempo van de KNSB: 1 uur 30 minuten voor 40 zetten en 30 minuten voor de rest van de partij en de hele partij 30 seconden extra voor elke gespeelde zet.
Lees meer Nieuw speeltempo bij de Waagtoren

Het verdriet van Marten

Met mij zullen meer lezers zich afgevraagd hebben wat Marten Coerts in Vlissingen overkwam na zo’n goed seizoen. Zesde in de interne met een TPR van 2018 en aan de middenborden van het Tweede een score van 4.5 uit 8 met een TPR van 2051. Dat hij in Vlissingen begon met een Fide-rating van 1989 was dus geheel in lijn van die verrichtingen.
Ik probeerde voordat ik mijn vorige bijdrage afsloot hem nog telefonisch te bereiken, maar hij bleek nog uithuizig te zijn en van een van de metgezellen uit Vlissingen werd ik ook niet wijzer. Ze hadden wel steeds na afloop gezamenlijk geanalyseerd, zo vertelde Ruud, maar hem was niets bijzonders bijgebleven ook niet van eerste ronde toen Marten van die jongen met een rating van 1585 verloor. Dus kennelijk niet ziek, zwak en misselijk die eerste ronde en verder ook niet. Marten heeft me inmiddels zijn partijen laten zien en geconstateerd moet worden dat het hem gewoon niet meezat deze keer en dat de glanzende vorm ontbrak. Heel treurig was bijvoorbeeld zijn partij tegen het tiener meisje Monica Reichardt uit ronde vijf.

imageDiagram na 24.De5 uit Reichardt-Coerts

Hij verdiepte zich in de variant 24…Pf3! 25.gxf3 Dxf3+ 26.Kg1 Dg4+ 27.Kf1 maar meende dat hij nu niet op d3 kon slaan vanwege Dxe6+. Het drong niet tot hem door dat hij met het laatste schaakje naast pion g5, ook pion e6 had gedekt en dat 27…Txd3 hem een gewonnen stelling zou hebben verschaft. In plaats van dit alles deed hij 24…Td5?? en moest na 25.De4 in stukverlies berusten.
Maar hoe verging het hem tegen die Belgische jongeling in ronde één? Tranen schieten natuurlijk te kort bij het vernemen van het eindresultaat, maar de partij zelf was best interessant en kunt u hier in zijn geheel met enige opmerkingen vinden.
De jongeman bleek in alle opzichten geheel te voldoen aan het wezen van een jeugdspeler. Geen bekommernis om zoiets als een loperpaar of een sterke loper, maar op tactisch gebied gevaarlijk en zeker een paar honderd punten meer waard dan zijn eigenlijke rating. Dat ondervond Marten tot zijn verdriet aan het slot van de partij.

Even inkomen

Eerst nog even vergaderen, maar dan barst het circus weer los. Ik weet niet hoe het bij u is, maar ik heb aan het begin van het seizoen altijd wat tijd nodig om warm te lopen voor een potje schaak. Om te testen of u de gang der stukken nog hebt onthouden, kan het ‘oplossen’ van onderstaande diagrammen dienen. Ik heb u al eerder deelgenoot gemaakt van mijn chaotische bestaan, dus zal het geen verbazing wekken dat de helft van mijn partijen ergens onderweg is zoekgeraakt, maar gelukkig kon ik toch nog enkele aardige fragmenten reconstrueren, alle afkomstig uit eigen witpartijen van het afgelopen seizoen. Al mijn ‘overtollige’ schaakboeken staan inmiddels in huize Silver, dus kan ik helaas niet à la Frank van Tellingen dergelijke prijzen in het verschiet stellen. Toch veel plezier. De ‘oplossingen’ volgen volgende week. Lees meer Even inkomen

Alex Albrecht moet op zijn intuïtie blijven vertrouwen

De eerste ronde van een open toernooi is altijd heel spannend. Het begint er mee of je in de bovenste- of onderste helft wordt ingedeeld. In Vlissingen waren alle 250 deelnemers in één groep geplaatst en lag de ratinggrens bij 1931. Dat leverde voor de Waagtorenspelers de volgende paringen op. Rob Freer met zijn rating van 1854 kreeg FM Arno Bezemer (rating 2287) als tegenstander; Ruud Niewenhuis (1909) tegen GM Daniel Hausrath (2534) en Alex Albrecht (1903) tegen GM Roeland Pruijssers (2517). Marten Coerts was met zijn rating van 1989 in de bovenste helft geplaatst, dus voor hem geen IM of GM om warm te lopen maar een ‘zacht eitje’ uit de onderste regionen met een rating van 1585.
Als enige van het eerste drietal wist Rob Freer een keurige remise te boeken tegen de FM-er en als beloning kreeg hij de ronde daarop het grote talent uit een gerenommeerde familie als tegenstander, de net tot IM gepromoveerde Jorden van Foreest. In die moest hij zijn meerdere erkennen, maar het toernooi leverde hem met 4 uit 9 een kleine ratingwinst op. Minder verging het Ruud. Na zijn nederlaag tegen Hausrath leverde alleen de achtste ronde nog een lichtpuntje op door een 2100 speler op remise te houden. Zijn gemiddelde tegenstand was zo laag dat hij ondanks de vier punten toch een stoot ratingpunten moest inleveren.
De held van Alkmaar (en omgeving) werd Alex die op de onbekommerde wijze die we van hem gewend zijn tegen GM Pruijssers van leer trok. Ik herinner me nog een partij van hem tegen Danny in de interne, waarbij Alex in grote tijdnood de ene na de andere krachtzet deed om zich toen de tijdnood voorbij was, na enig overleg mat te laten zetten. Tegen Pruijssers ontstond de volgende stelling:

imageDiagram na 25.Dd2 uit Pruijssers-Albrecht

Maak Alex midden in de nacht wakker, zet hem de diagramstelling voor en hij zal zonder aarzelen 25…Pe5-f3!+ doen. In werkelijkheid had hij hier nog drie minuten bedenktijd benevens dertig seconden per zet wat hem verhinderde geheel op zijn inuïtie te vertrouwen. Hoe Alex tot deze prachtige stelling kwam en wat er dan wel gebeurde kunt u hier in bijgaande analyse volgen.

In de eerste ronde bleken vijf van de 125 partijen in een overwinning te zijn geëindigd van een speler die maar liefst 400 punten minder had dan de tegenstander. Eén van die winnaars was de 14-jarige Belgische jongeling Sander Dellaert, wiens rating 1585 bedroeg. Hij wist een speler met een rating van 1989 te overmeesteren. Diens naam: Marten Coerts, onze eigen Marten! Het werd verder ook niets met Marten in dit toernooi. Hij kreeg ook nog een nederlaag te slikken van een 1600-speler en verloor uiteindelijk een stoot aan rating punten. Wellicht laat hij zelf nog weten wat hem hier overkwam.

18e Hogeschool Zeeland Schaaktoernooi

Leerzame eindspelen van Shannon

Het is bekend, wie veel van het eindspel weet heeft daar bij het beoordelen van het middenspel (veel) voordeel van. Ik herinner mij het ONK van 1969 waar Lubosh Kavalek de grote trekpleister was. De Tsjechische grootmeester was het jaar daarvoor zijn land ontvlucht en bivakkeerde de eerste tijd in het vrije Westen voornamelijk in Nederland. Zodoende speelde hij in Dieren en hij won het toernooi natuurlijk op zijn sloffen. Toch stond hij een keer echt slecht tegen de Hagenees Bernard Schendstok een sterke hoofdklasser, die we nu zou kunnen inschatten als een FM-er met een rating van zo’n 2300. We stonden in drommen rond het bord om te zien hoe Kavalek misschien wel ging verliezen. De brave Schendstok kreeg het echter te kwaad en bood in het eindspel remise aan. Dat sloeg Kavalek tot ieders verbazing af en we vonden dat nogal arrogant in de veronderstelling dat hij dat deed op grond van zijn reputatie. Het laat zich raden dat Schendstok het nu helemaal te kwaad kreeg en alsnog verloor. Na afloop van de wedstrijd vroeg ik Kavalek, was het niet riskant om in zo’n slecht eindspel remise af te slaan. ‘Helemaal niet’, zei Kavalek, ‘want ik wist dat alle afwikkelingen remise waren, dus kon ik zonder risico doorspelen’.
Nu reikt de eindspelkennis van Shannon Vlaar voorlopig nog een stukje minder ver, maar in de volgende stelling wist ze heel goed waar haar kansen lagen.

imageDiagram na 25…Tfc8 uit Vlaar-Haenen

Shannon vervolgde in de partij (Amsterdam SPA 2014) met 26.Tc1-c3! en slaagde erin alle zware stukken te ruilen in de wetenschap dat het eindspel van paard tegen slechte loper heel goed voor haar stond. Dat ligt nogal voor de hand zult u zeggen, maar de zwartspeler deelde die mening kennelijk niet, want hij had dameruil uit de weg kunnen gaan. Dat zie je trouwens toch vaak dat spelers zich op een slechter staand eindspel inlaten in de veronderstelling dat het wel remise zal zijn. Fout gedacht, want een klein nadeel kan in een eindspel enorme proporties aannemen!

Een eindspel van geheel andere aard kreeg Shannon voorgeschoteld in de wedstrijd van het Tweede tegen de reserves van Wageningen. Ze had te maken met een geduchte tegenstander, te weten Tjerk Sminia met een Fide-rating van 2072. Was ze daardoor een beetje geïmponeerd of hing ze te veel aan het loperpaar waardoor ze rond de 25e zet enkele keren een gunstige afwikkeling liet liggen? Het eindspel dat wel op het bord kwam was er niet minder interessant door en dankzij enkele wederzijdse foutjes (wat is een eindspel zonder fouten?) valt er ook weer veel te leren. Als u daarin bent geïnteresseerd dan kunt u hier de partij met een aantal aardige wendingen vinden.