Inloggen

Komende activiteiten

  • 24-03-2017 – Les + competitie
    19:00 , Jeugd
  • 24-03-2017 – Toptraining Sipke Ernst voor WT1 & WT2
    19:30 , Training
  • 24-03-2017 – Aartswoud 2 - Waagtoren 4
    20:00 , Externe competitie
  • 28-03-2017 – Ronde 25 Interne competitie
    20:00 , Senioren
  • 28-03-2017 – Waagtoren 5 - Aartswoud 3
    20:00 , Externe competitie

Berichtenarchief

Het voorwerk tegen Het Witte Paard 2

Onze website wordt goed bestudeerd door leden van andere clubs. Teamleider Jan Rot van het Witte Paard 2 had goed gelezen hoe het zesde werd verslagen door de jeugd van het zevende. Hij wist ook al dat het zevende het Witte Paard 2 gaat verpletteren en dat het zesde het voorwerk zou verrichten. Hij vroeg zich af wat dat voorwerk precies zou zijn. Uiteraard hebben we dat niet verteld!
Lees meer Het voorwerk tegen Het Witte Paard 2

Zó.., zó.., zó.., zó-zó..: klaar!

Zó.., zó.., zó.., zó-zó..: klaar! Dat bromde Arie binnensmonds, maar duidelijk hoorbaar voor alle spelers die zich om ons schaakbord verzameld hadden om te zien wie uiteindelijk de match Assendelft V2- Waagtoren V zou gaan winnen. Ze zagen mijn tegenstander zijn dame in de (ruil-)aanbieding doen met de woorden: “er moet maar eens wat gebeuren”… Na drie gespeelde partijen was de stand gelijk. De afloop van onze partij zou bepalen naar wie de eer zou gaan… Lees meer Zó.., zó.., zó.., zó-zó..: klaar!

Spannend drama

In De Nederlander en andere korte verhalen (1974), staat  het verhaal getiteld  Het drama Ivkov, waarin Donner vertelt over hetgeen zich afspeelde in 1965 tijdens het vierde Capablanca-toernooi gehouden in Havanna.

De Joegoslaaf Ivkov, die ongelooflijk op stoot was, had reeds in de voorlaatste ronde een enorme kans beslag te leggen op de eerste plaats, iets wat in nog geen Capablanca-toernooi was voorgekomen. Daarvoor moest hij nog  wel ‘even’ winnen van de hekkensluiter, de Cubaan Garcia, een volgens Donner bijzonder zwakke speler.    Lees meer Spannend drama

Notatie, lichaamstaal en nog zo wat

Het waren twee opmerkingen van Aart Strik, de scheidsrechter, die werden gemaakt aan het eind van de middag. Marten had zojuist via een vork de Dame van de tegenstander buit gemaakt en daarmee de overwinning van het Tweede veilig gesteld. Maaike had even daarvoor haar derde remiseaanbod van de dag aangenomen en daarmee ook het Eerste aan de zege geholpen. Na het invullen van de uitslagenformulieren kreeg de begeleider van Oegstgeest ‘80 een veeg uit de pan wegens het aansporen van zijn teamleden om een zet te doen. ‘Ik erger me kapot’ was het verweer ‘als ze rondlopen en geen zet doen’ maar het is nu eenmaal niet toegestaan om je met de partijen van de spelers te bemoeien. Overigens had Jos ook zo een incidentje met een speler van de tegenstander over het oudehoeren over aan de gang zijnde partijen. En Marten kreeg te horen dat hij na elke zet van de tegenstander nogal heftig reageerde door met het hoofd te schudden, wenkbrauwen te fronsen, te schokken met de schouders en in lichte mate ‘snuiven’. Volgens Aart werkte het nogal intimiderend maar Marten was zich van geen kwaad bewust en hoorde nogal op van de opmerking van Aart.

Lees meer Notatie, lichaamstaal en nog zo wat

Niet naar de Kuip

Dinsdag 14 maart stond de vierde ronde van de KNSB-beker op het programma, oftewel de laatste 16 van Nederland, onderverdeeld in vier poules. We traden in de vaste bekeropstelling aan tegen eersteklasser Paul Keres (Utrecht), een geduchte tegenstander. Gezien het speeltempo en de mogelijkheid dat er gevluggerd zou moeten worden (bij 2-2), klonk reeds om 19.29 uur het startschot, in de vorm van de bezielende woorden van onze teamcaptain.

Maaike (bord 3) trok direct onvervaard ten strijde tegen de opening die ze met zwart op haar duimpje kent. De pionnenstorm kostte haar tegenstander naast de nodige hoofdbrekens ook een behoorlijke hoeveelheid tijd. Jos (bord 4) speelde een van zijn bekende systeempjes en leek op weg om met meer tijd de partij te eindigen dan dat hij begon. Danny (bord 1) speelde een lastige partij. Ik kreeg de indruk dat hij vrij vroeg het initiatief aan zijn tegenstander moest laten, maar hem kennende zou hij zijn huid nog duur verkopen. Ikzelf (bord 2) speelde weer een knotsgekke partij, vergelijkbaar met die van afgelopen zaterdag. Ik realiseer me dat buitenstaanders niet zelden hun hart vasthouden, maar wanhoop niet; alles komt goed. In dit geval wil dat zeggen: half goed. Mijn tegenstander had weinig compassie met zijn pionnen en offerde alsof het een lieve lust was. Er zat weinig anders op dan de kleinoden op te rapen, maar dat ging wel ten koste van de ontwikkeling.

Lees meer Niet naar de Kuip