drulovic

De ultieme blunder

De meesten van jullie zullen het befaamde schaakblog van de schakende schrijver Tim Krabbé wel kennen. De laatste jaren worden de bijdragen steeds spaarzamer, maar de echte liefhebber kan zijn hart nog altijd ophalen aan de meest uiteenlopende schaakcuriosa. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit een frequent bezoeker ben geweest van de website, maar het thema waardoor ik het meest gefascineerd was, heb ik wel onthouden: de ultieme blunder. Dit verwijst níét naar een dame weggeven, mat in één over het hoofd zien of een andere vorm van totale black-out. Nee, het is nog erger dan dat.

Het cabaret trio Niet Schieten heeft in hun begindagen op een komische manier een intens droevig onderwerp aangesneden in het nummer Hangen. Het gaat over een man die op een stoel staat met een riem om zijn nek, klaar om zich van het leven te beroven, omdat zijn vriendin hem heeft verlaten. Het enige wat rest is een hondenkoekje gooien, zodat zijn hond de stoel onder hem vandaan trekt door middel van de daaraan vastgebonden hondenriem: ‘Alleen voor eten en de deurbel, komt hij nog overend’. En dan komt opeens zijn vriendin het tuinpad op…
In staat van totale euforie bedenkt hij iets te laat dat hond Bob reageert op de deurbel en is het gedaan met de koopman.

Ik moest afgelopen dinsdag aan dit vergeten liedje denken, toen mijn tegenstander de ultieme blunder maakte.
Raadt u het al? Vergelijkbaar met de arme drommel uit het lied, die te vroeg besluit uit het leven te stappen, gaf de arme Mason Brouwer op in gewonnen stelling.

Ik had het zelf nog nooit in levenden lijve meegemaakt. Het dichtst bij komt nog een gebeurtenis uit mijn vroege schaakjaren, in één van de eerste Alkmaarse kampioenschappen voor de jeugd. Ik speelde tegen Roel Winter (wie kent hem niet?) en schoof hem -als mijn geheugen me niet bedriegt- volledig van het bord. Het duurde niet lang of ik het had matter dan mat gezet. Hij schudde me de hand en we liepen naar good old Leo Neerings, om hem de uitslag mede te delen. Meneer Neerings liep naar ons bord en vroeg tot ons beider verbazing waarom wit niet gewoon Kf6 speelde. Het was ons jeugdige schaakbrein volledig ontgaan. Maar tot mijn nog grotere verbazing verordonneerde de oude baas dat we de strijd zouden voortzetten. Volledig uit het veld geslagen kwam er geen enkele fatsoenlijke zet meer uit mijn handen, om uiteindelijk met remise genoegen te moeten nemen. Ik kan me er nog altijd over opwinden. Roel, van wie niemand ooit meer iets heeft gehord aan het schaakfront, gaf dus op in een niet verloren stelling. Nou ja, de stelling was beroerd voor hem, maar blijkbaar niet zo beroerd dat ik het punt alsnog kon bijschrijven. Toch was dit niet wat Tim Krabbé bedoelt met de ultieme blunder. Daar gaat het echt om de vlag strijken, terwijl de winst voor het grijpen ligt. Ik verwijs naar zijn blog voor vele mooie voorbeelden.

Sinds dinsdag zou deze verzameling dus kunnen worden uitgebreid met nog een mooi voorbeeld. We speelden voor de NHSB-beker tegen Caissa-Eenhoorn en op bord 1 nam ik het op tegen Mason Brouwer, een talentvolle jongeling. Ik speelde een ogenschijnlijk onschuldig, maar stiekem wel venijnig systeempje, waarop hij niet adequaat reageerde. Na de opening stond ik goed tot gewonnen, maar verzuimde de beste voorzetting te spelen en belandde in een middenspel waarin ik weinig tot geen kans had op voordeel (maar niet zo slecht als Michaël deed geloven; het stond gelijk). Lopend langs de andere borden had ik echter wel het gevoel dat een punt noodzakelijk zou zijn om door te bekeren. Op bord 2 had Michaël het lastig, hoewel hij de zetten uitvoerde alsof hij Valerij Lobanovskyj was: volslagen stoïcijns. Op bord 3 leek Peter langzaam maar zeker naar te worden weggespeeld (en dat bleek uiteindelijk het geval) en op bord 4 stond Ronald bedenkelijk.

Op mijn bord stond het zo:

Zo ben ik dus getuige geweest van de ultieme blunder. Gelukkig aan de goede kant van het bord. Een wijze les: kijk altijd nog even een keertje extra voordat je opgeeft. Wie weet komt je vriendin toch opeens het tuinpad op….

Leave A Comment