Maaike in Hastings

By Published On: 30 december 2019Categorieën: Analyses, Partij (fragment), Verslagen0 Reacties

In Hastings vindt momenteel weer het traditionele toernooi plaats. Het toernooi heeft weliswaar niet meer de grandeur van 1895, toen de allersterkste spelers van die tijd meededen, maar er doen genoeg sterke hedendaagse grootmeesters en meesters mee om het een sterk bezet open toernooi te maken. Van onze clubgenoten heeft Maaike de oversteek gewaagd en mocht de eerste ronde aantreden tegen de fameuze Engelse grootmeester Daniel Gormally, die op zijn hoogtepunt een elo van maar liefst 2573 mocht noteren.

Hastings 1895, Staande: Albin, Schlechter, Janowski, Marco, Blackburne, Maróczy, Schiffers, Gunsberg, Burn, Tinsley. Gezeten: Vergani, Steinitz, Chigorin, Lasker, Pillsbury, Tarrasch, Mieses, Teichmann. Niet aanwezig: von Bardeleben, Mason, Walbrodt, Bird

Daniel Gormally is vooral bekend geworden door deze partij, door Anand in de NiC-rubriek ‘just checking’ benoemd als de beste partij die hij ooit had gezien Gormally – Sutovsky, Gibraltar 2005. Toegegeven, Gormally zat toen aan het verkeerde einde van de score, voor een spectaculaire heb je niet alleen een Steinzitz of Anderssen nodig, maar ook een Von Bardeleben en Kieseritsky.
Als stripverhaal:


Gormally – Sutovsky na 30…dxe4?!?!!     Gormally-Sutovsky: wat nu??                       Gormally-Sutovsky: mat in 3

Dat Anand deze partij koos, had natuurlijk ook met het moment te maken waarop de vraag werd gesteld. De partij was toen recent gespeeld. Toch is de combinatie die Sutovsky in gedachten had bijzonder fraai en, in Tal-stijl, niet geheel correct, maar de weerlegging is buitengewoon moeilijk te vinden. In de eerste diagramstelling moet Sutovksky het matbeeld uit diagram 3 al voor de geest hebben gestaan. Ik nodig de lezer uit zelf het mat te vinden en in het commentaar te vermelden.

In elk geval moest Maaike de eerste ronde tegen deze Engelsman aantreden en dat deed ze met verve. Na een rustige opening bereikte ze met zwart redelijk eenvoudig een gelijke stelling en de witspeler wist niet goed hoe hij Maaike nog verder onder druk kon zetten. Zoals zo vaak gaat de speler met de hogere rating dan een stapje te ver in een poging ijzer met handen te breken:

 
Gormally-Keetman na 34.g4?!                              Gormally-Keetman na 44.Kf1?                           Gormally-Keetman na 52…Da4!

Wit lijkt hier nog gevaar te kunnen stichten door een pionnenstorm op de koningsvleugel. In werkelijkheid verzwakt hij daarmee vooral zijn eigen koningsstelling. Hiervan profiteerde Maaike door met 34…Pf6! direct de zwakte op h5 onder druk te zetten.
Wit verdedigde met 35.Df3 en nu was Maaikes Td5 goed genoeg om de eigen stelling te verbeteren en tegelijkertijd te verdedigen tegen een mogelijk g5 van wit. Na wat gemanoeuvreer ging wit in een zeer bedenkelijke en lastige stelling pas echt goed te bietenbrug op met 44.Kf1? waar het hoog tijd werd om met 44.Pf3 nog wat bescherming voor de witte koning erbij te halen. Maaike profiteerde direct van deze uitglijder door met de dame de witte stelling binnen te komen: 44…Dd5!
De fraaiste zet van de partij volgde kort daarna, toen wit nog wat doorspartelde: 52…Da4! haalt definitief de winst binnen. Wit probeerde nog een laatste truc, maar vond het op zet 57 mooi geweest. Een betere start van een open toernooi kun je je niet wensen. In de tweede ronde mocht Maaike aantreden tegen de volgende GM, Keith Arkell. Niet mis, want als er zelfs een openingsvariant naar je genoemd is, tel je echt mee (de Khenkin-Arkell-variant van de Caro-Kann ontstaat na 1.e4 c6 2.d4 d5 3.e5 c5!?). Nu was het Maaike die een onverantwoorde winstpoging ondernam in een stelling waar alle muziek uit was verdwenen:

Keetman-Arkell na 28…Kd7

In deze stelling kan wit noch zwart echt iets bereiken. Wit kan bijvoorbeeld zijn pionnen op h4 en b4 neerzetten. Op axb4 speel je dan altijd cxb4. Zet je bijvoorbeeld je andere toren op e1, dan kun je zo ongeveer tot de volgende ijstijd Td3-e3 spelen en alleen als zwart met f6-e5 dreigt door te breken de torens verdubbelen op de e-lijn. Wit heeft genoeg ruimte achter de linies (iets waar ze bij Ajax meestal juist ongelukkig van worden) en kan dus lekker heen-en-weer-schuiven. Helaas leek Maaike hier haar geduld te verliezen, speelde 29.c4? en werd ze niet beloond voor haar solide en goede spel in deze partij. Desondanks lijkt de goede vorm en voldoende zelfvertrouwen aanwezig voor een mooi resultaat. Het toernooi kunt u volgen via:

https://chess24.com/en/watch/live-tournaments/hastings-masters-2019/2/1/1

Leave A Comment