TF

K3 – Oya LèLé

By Published On: 5 maart 2024Categorieën: De Waagtoren K3 (2023-2024), VerslagenViews: 3253s Reacties on K3 – Oya LèLé

Wat is het leven toch heerlijk overzichtelijk met een beetje regelmaat. Het leek helemaal goed te gaan. 5 zaterdagteams met 5 vaste wedstrijdcorrespondenten (Frank Agter voor K1, Nico Hauwert voor K2, Marten Coerts voor K3, Peter van Diepen voor K4 en Ronald Kamps voor K5). Gegarandeerd 5 stukjes hoogwaardige kopij per externe speelronde. Maar dan moet niemand verzaken !

Toen in de groepsapp van K3 één van de trotse winnaars van zijn partij opstuurde en aan Marten vroeg of hij heel misschien genegen was om een stukje te schrijven, gaf Marten aan dat hij het deze weken te druk heeft met werk (ja echt). Nu weet iedereen hoe veel tijd en energie Marten doorgaans in zijn verslagen steekt om hoogwaardige stukjes af te leveren. Er ging dus meteen een schok van verbijstering door de groep. Wat nu? Eindelijk een keer een knap teamresultaat en dan geen stukje?

Ik zou geen impro-speler zijn als ik niet voor een keertje bereid zou zijn om het stokje over te nemen (wie volgende keer?). Zolang de verwachtingen maar niet te hoog zijn en geen doorwrochte analyses worden verwacht, lukt het mij best om een paar alinea’s te vullen met nietszeggend gebazel. Ik heb namelijk heel erg weinig meegekregen van de andere partijen, omdat ik te lang met mijn eigen partij bezig was. Een heuse remisepartij overigens. Maar daarover straks meer.

Deze zaterdag stond de wedstrijd tegen de ZSC-Saende – HWP Zaandijk Combinatie 2 op het programma. Eerder dit jaar, toen ik mocht invallen in K2 in hun wedstrijd tegen het eerste team van ZSC-HWP was me al opgevallen dat de samenwerking van de 2 Zaanse clubs 2 sterke teams heeft opgeleverd. Wat dat betreft lijkt de samenwerking van de 2 verenigingen dus al geslaagd. Ik had er dan ook een hard hoofd in dat we iets zouden klaarmaken tegen Z-H 2.

Laat ik gewoon opschrijven wat ik heb gezien / meegekregen. 

Zelf mocht ik het proberen aan bord 1. Eigenlijk was de gehele partij de stelling in evenwicht. Ergens had ik een kwaliteit kunnen snoepen maar zelfs daarna was het een pot remise. Omdat de wedstrijd op dat moment nog niet was beslist speelde ik (en waarschijnlijk ook mijn tegenstander) nog door. Met een vesting waar ik niet doorheen kon breken leek er niets anders op te zitten dan een puntendeling. Nadat mijn tegenstander met het opspelen van de f-pion een achteringang in zijn kasteel leek te bouwen en ook de tijd een rol ging spelen lukte het mij toch om rond zet 90 door de achteringang van het kasteel naar binnen te komen en een extra halfje mee te snoepen. Meevaller.

Naast mij zat David. En bij David oogde de stelling na de opening optisch alsof hij spoedig zou bezwijken. Toch wist hij de boel behendig te keepen en net toen de druk een beetje van de ketel was dacht ik dat zijn tegenstander misgreep. Punt voor David.

Dan de partijen van Wim, Alex en Bert. Eerlijk gezegd heb ik er niets van gezien. Bert probeerde, naar verluid, iets anders dan normaal op het bord te brengen, kreeg op zet 21 een remise-aanbod en nam deze, mede gezien de positief ogende stellingen op de andere borden, aan. Wim speelde zijn eerste winstpartij van het seizoen en lijkt langzaam weer omhoog te kruipen. En Alex, waar ik zelf overigens niet tegen kan schaken, hij heeft geloof ik een 99,9% score tegen mij, maakte reeds in de opening een foutje die hem duur kwam te staan.

Ruud speelde aan bord 7 en speelde naar eigen zeggen de opening niet best. Persoonlijk vind ik het prijzenswaardig hoe hij enkele jaren volledig is geswitcht qua openingsrepertoire en daar nog steeds in volhardt (beter dan van die types slechts 1 opening kennen om die vervolgens hun hele leven te spelen). Ik ben derhalve minder streng dan hijzelf is over zijn eigen partij. Op zet 18 had hij natuurlijk cxd4 moeten/kunnen spelen maar een kniesoor die daar op let. Een niet zo erg ingewikkelde penning leverde hem een dame en de partij op.

Met een tussenstand van 3,5 tegen 1,5 leken te tekenen gunstig. Max die weliswaar wat pionnetjes minder had, bleef toch druk houden op de koningstelling van zijn tegenstander. Toen deze een tactische misser maakte strafte Max dit vakkundig af. De teamwinst was binnen.

Marten zat nog lang te ploeteren maar bezweek uiteindelijk toch en ik zat nog langer te ploeteren. Toen ik opkeek bleek de zaal al half opgeruimd, waren alle spelers klaar en vertrokken en moest ik mij haasten voor een avondje theater. Gelukkig was ik daar op tijd.

HWP-ZSC Combinatie 2          - De Waagtoren 3                2½-5½
Dekker, K. (Kees)        2003 - Fasel, T. (Ton)       2007    0 - 1
Tijdeman, F.J. (Frank)   1999 - Baanstra, D. (David)  1984    0 - 1
Boes, R.J. (Robert)      1942 - Albrecht, A. (Alex)   1907    1 - 0
Haastert van, P. (Paul)  1930 - Buitink, A.J. (Bert)  1942    ½ - ½
Mandersloot, R. (Robin)  1912 - Coerts, M. (Marten)   1926    1 - 0
Berg de, J. (Jaap)       1896 - Nieland, G.W.H. (Wim) 1848    0 - 1
Brink, J.A. (Jan)        1888 - Niewenhuis, R. (Ruud) 1825    0 - 1
Soest van, R.J. (Roland) 1845 - Hooijmans, M. (Max)   1912    0 - 1
Gemiddelde Rating:       1927   Gemiddelde Rating:    1919

3 Comments

  1. Frank van Tellingen
    Frank van Tellingen 5 maart 2024 at 19:52

    Tsjonge, Jan Brink, schaakt die nog? Inmiddels de 90 gepasseerd?

  2. alexalbrecht
    alexalbrecht 6 maart 2024 at 11:07

    Leuk verslag 👍, volgende keer ga ik aan de gang !

Leave A Comment