Van de duisternis en het licht

By Published On: 13 mei 2019Categorieën: De Waagtoren K1 (2018-2019), Verslagen3s Reacties

Het was al avond toen de champagne eindelijk ontkurkt kon worden in het Gulden Vlies. Het beslissende punt was al even gevallen maar nu kon er daadwerkelijk geproost worden nadat ook aan het laatst overgebleven bord de handen geschud waren. Alleen: voor de Waagtoren en alles wat de Waagtoren lief is was de kater al een feit nog voordat de eerste bubbels uitgegoten werden want helaas helaas, niet wij maar onze tegenstanders van Kennemer Combinatie 2 waren het die een champagnefles konden onthoofden. Toegegeven, we waren met duidelijke cijfers verslagen, maar een zure nasmaak rest met alweer een tweede plaats terwijl we verschillende ronden aan kop gegaan waren en, zoals bekend, een gelijkspel deze dag zou hebben volstaan.

En dat terwijl de eerste tekenen zaterdagmiddag nog als gunstig uitgelegd konden worden, of waren die juist een voorbode voor dat alles anders zou lopen dan in de voorafgaande acht wedstrijden, waarin geen enkele keer verloren werd en waarin verschillende van onze spelers prachtige scores wisten neer te zetten? Welnu, dat laatste geldt zeker niet voor ondergetekende en in iets mindere mate ook niet voor Rob. Toch wisten we beiden in vrij klare schaaktaal duidelijk te maken dat onze tegenstanders te lichtzinnig omgingen met het vroege eindspel respectievelijk de opening. Rob was op bord 8 met wit dan ook als één van de eerste klaar tegen Benjamin Go, die dacht Robs centrum-opstelling tegen de Pirc op te kunnen blazen met een vroeg f6, maar Rob strafte dat resoluut en mooi af met e6 en daarna het beslissende f5, en met dat de koningsstelling openbrak was het binnen 20 zetten al gedaan. Puik werk van Rob dus en een vroege 1,5-0,5 voorsprong voor de onzen. 1,5-0,5, want op bord 7 waren we ook al klaar. Onze inschatting vooraf dat bord 1 van vergelijkbare sterkte als bord 7 zou zijn 2 bij KC 2 klopte logischerwijs en Yong Hoon had met zwart een flinke kluif aan Edwyn Mesman, die remise aanbood op het moment dat hij met een pion minder maar open koningsstelling van zwart een prettige stelling leek te hebben. Yong Hoon nam na overleg en met flink wat minder tijd op de klok het remiseaanbod aan, en waarom ook niet met het oog op onze benodigde einduitslag? Zelf zat ik op bord 6 naar mijn gevoel lekker in de pot, en op basis wat ik tot dan op de eerste vijf borden zag maakte ik me op dat moment nog niet te veel zorgen over een goede afloop die middag.  Met het wakend oog van Yong Hoon over het verdere wedstrijdverloop kon iedereen zich volledig op de eigen pot richten en dat deed ik dan ook, hoewel ik naast me nog wel zag hoe Frank Agter ongelukkig verloor van Rob Duijn. Na wederzijdse schijnoffers en opoffering van een pion op h7 door Frank had hij duidelijk ruimteoverwicht verkregen. Maar het noodlot begon toe te slaan: Frank miste dat wit met een ogenschijnlijk gepende pion op h5 weldegelijk de loper op g6 kon slaan waarna het onheil geschied was. Sneu voor onze man dat een verder opnieuw sterk seizoen voor het eerste (Frank scoorde tot zaterdag 6 uit 8) hiermee moest eindigen. Niet veel later kon ik deze tegenslag nog enigszins compenseren. In een ongebruikelijk Damepionspel kreeg ik ogenschijnlijk wat ruimtevoordeel maar wist mijn tegenstander Marcel Canoy met zwart tot in het vroege eindspel de stelling vrij gelijk te houden, totdat hij mijn pionnenopmars op de damevleugel probeerde af te wenden met Pd7-b6-a4. Met al een toren op c1 en pion op b4 van mij kon na zijn b7-b6 het paard nergens meer naar toe dankzij een eenvoudig Td1-d2, dat direct ruimte gaf om met Le2-d1 het paard onder vuur te nemen. Mijn tegenstander restte niets anders dan de b-pion op b5 te geven, waarna ik rustig mijn pluspion(nen) op de damevleugel het werk liet doen. Hoewel het sneller had gekund was onze tussentijdse voorsprong van 2,5-1,5 daarmee onvermijdelijk.

En zo waren ver voor het zesde uur borden 5 t/m 8 al klaar en leverden die in tegenstelling tot enkele eerdere wedstrijden een plusscore voor ons op, maar ondanks dat kwam er duisternis over Alkmaar: op elk van de eerste vier borden waren er inmiddels wat donkere gedachten op z’n plaats. Jos kreeg met zwart op bord 3 met druk op f7 te maken, die verschillende pionnen tegen een kleine kwaliteit kostte en toen het via een stelling met drie lichte stukken tegen twee torens uiteindelijk een eindspel met kwaliteit en pion meer voor tegenstander Richard Duijn werd, kwam de stand op 2,5-2,5. Dat het heel moeilijk werd nog 1,5 punt uit de overige drie potten te halen werd helaas steeds duidelijker. Danny had het zwaar op bord 4 nadat tegenstander Gerard Rill twee tempi op de damevleugel kon pakken en het gewenste d5 kon spelen, waarna de afwikkelingen zodanig ongunstig uitpakten dat Danny een kleine kwaliteit en stelling achter kwam, en uiteindelijk op zet 52 het onderspit moest delven. Een hard gelag na Danny’s ijzersterke 7 uit 8 in de voorafgaande ronden, en een 2,5-3,5 achterstand tot gevolg. Inmiddels was Maaike op bord 2 tegen Pieter Roggeveen in een stelling met twee torens tegen dame en loper terechtgekomen die ook onhoudbaar bleek, waarna Frank vT (die ook al met een imponerende score -van 6,5 uit 8- de laatste ronde in was gegaan) op bord 1 tegen Daan in ’t Veld nog probeerde een eindspel met toren tegen lopen en paard te keepen. Dat hij dit bereikte mag geprezen worden na een eerder incorrect stukoffer die partij, maar het mocht niet baten en daarmee kwam de 2,5-5,5 eindstand op de borden.

Zo werd het die avond voor ons geen toast heffen met champagne maar troost zoeken met elkaar, bier en toch maar weer schaken; zelf timmerde ik samen met Ronald -die met Jan de (vlekkeloze) arbitrage had neergezet die middag- nog wat aan de weg. En ondanks een lichte beneveling was het voor de meesten van ons ook niet moeilijk om snel een eerste licht in de duisternis te ontwaren toen bleek dat Waagtoren 2 gepromoveerd was waarvoor hulde! Zeker zal de kater voor het eerste en iedereen die meeleeft nog wel even voortleven; we zullen ons nu weer door een ander lichtpuntje de duisternis uit moeten laten leiden, namelijk dat we vast weer een favorietenrol voor komend seizoen tegemoet kunnen zien. Met die wetenschap begaven we ons ’s avonds voor een goede maaltijd naar Stadskaffee Laurens, bestelden we als altijd een voorgerecht, en werd het voor verschillenden van ons toch weer een latertje.

  MP BP 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1. Kennemer Combinatie 2 15 43.5 5.5 5.5 4 4 4.5 4 5 5.5 5.5
2. De Waagtoren 14 41 2.5 5 4 5 5.5 5.5 5 4 4.5
3. Paul Keres 2 10 37.5 2.5 3 6 5 3 4.5 5.5 3.5 4.5
4. VAS 9 37.5 4 4 2 6 5 3.5 5.5 4 3.5
5. Amersfoort 9 35 4 3 3 2 4.5 4.5 2 6.5 5.5
6. Caissa 2 8 37 3.5 2.5 5 3 3.5 5 2.5 7 5
7. SOPSWEPS’29 8 36 4 2.5 3.5 4.5 3.5 3 4 4.5 6.5
8. AAS 8 35 3 3 2.5 2.5 6 5.5 4 4 4.5
9. BSG 2 7 30.5 2.5 4 4.5 4 1.5 1 3.5 4 5.5
10. Laurierboom-Gambiet 2 27 2.5 3.5 3.5 4.5 2.5 3 1.5 3.5 2.5

 

3 Comments

  1. YdR 13 mei 2019 at 18:29

    Mooi verslag, Daan. Volgend seizoen dan maar geschiedenis schrijven.
    Wat de pijn bij mij enigszins verzachtte was de overwinning van AZ gisteren.

  2. Daan 13 mei 2019 at 21:02

    Als aanvullingen daarop heeft Alex gelijk, wellicht waren mijn ogen nog niet helemaal aan de duisternis gewend want 7,5-0,5 is te allen tijde een vermelding waard. En dat geldt natuurlijk ook voor het feit dat Danny alsnog topscorer is geworden in klasse 2B, zoals dat inmiddels op schaken.nl terug te vinden is!

  3. fredmeister 14 mei 2019 at 10:23

    Wazullewenoukrijguh?! Daan, na jouw overwinning en een 2,5 – 1,5 voorsprong ben ik zaterdagmiddag in een overwinningsroes vertrokken!! En nu lees ik over een 2,5 – 5,5 nederlaag? Het lijkt nondeju Ajax – Tottenham wel. Dit is een mokerslag!! Zijn we er toch weer ingetuind………………. 🙁

Leave A Comment