Tweede teleurgesteld.

By Published On: 23 november 2009Categorieën: De Waagtoren 2 (2009-2010), Verslagen2s Reacties

Je hebt van die berichten die ieder jaar het nieuws halen. Het eerste kievitsei, het meten van de ijsdikte door de rayonhoofden en Bea’s wintersportvakantie in Lech zijn zo van die berichten die gegarandeerd het 8-uur journaal bereiken. Zo kunnen we
ook ieder jaar genieten van een nieuwsitem over de voorbereidingen voor de Gouden Koets-rit van prinsjesdag. Op het strand van Scheveningen wordt onder luid geknal van vuurwerk en loeiende sirenes een groep paarden door enorme rookwolken heen geloodst. Paarden moet je immers trainen op barre omstandigheden. En barre omstandigheden kun je op de meest onverwachte plaatsen tegenkomen.
Afgelopen zaterdag mocht De Waagtoren 2 aantreden tegen Caïssa 4 in het altijd gezellige sportcentrum De Pijp in Amsterdam. Caïssa is een sterke club die (sinds het samengaan (?) met Euwe) met 5 teams op zaterdag speelt. Nu biedt de oorspronkelijke speelzaal van de club voldoende ruimte voor de eerste 3 teams, dus is een extra speelzaaltje gecreëerd in het rommelhok naast de kantine. In een hok van ongeveer 5 bij 5 meter stonden 15 borden opgesteld voor Caïssa 4 (onze tegenstander) en Caïssa 5 (dat tegen een Kennemer Combinatie-team speelde). Voor de gelegenheid waren de buiten werking zijnde cola- en ijsapparaten alsmede de in onbruik geraakte interieurrestanten van sportcentrum De Pijp aan de kant geschoven. Ook een rommelhok ruim je immers op als je bezoek krijgt.

Na een welkomstwoord van de sympathieke wedstrijdleider van Caïssa kon de wedstrijd beginnen. Omdat Boksclub De Pijp net uitgetraind was en de opgelopen klappen probeerden te verdoven met een biertje in de kantine werd besloten om de zaaldeur te sluiten. De dienstdoende barmedewerkers van sportcentrum De Pijp hanteerden namelijk de regel dat ‘als er sporters in de kantine zitten, deze recht hebben op muziek’. Helaas bleek de zaaldeur onvoldoende geïsoleerd om het geluid buiten te houden. De warmte binnen houden, deed deze deur dan weer wel.

Dan de wedstrijd. Van tevoren was al bekend dat Caïssa een sterke tegenstander zou worden. Over de gehele linie is Caïssa 4 een sterk team en met vijf 2000-plus spelers lag de gemiddelde rating flink hoger dan bij ons. Na de openingsfase kon ik echter tevreden rondlopen. Op de meeste borden leken we goed te staan. Dirk en Peter hadden varianten op het bord die ze vaker hadden gezien. Daan, en de twee Wimmen leken al gauw iets beter te staan en op de resterende drie borden leken (voor de leek) degelijke, gelijkwaardige stellingen te staan.

Dames/heren 1 van Korfbalclub De Pijp had ondertussen gewonnen! En ja, dat moest gevierd worden met een paar heuse eurohouse classics. Ondanks de smeekbedes van de wedstrijdleider en de verschillende teamcaptains kon toch niet verwacht worden dat de muziek uit ging. Bovendien…. “om zes uur komt er een eetgezelschap van ruim 50 man en dan kun je toch niet verwachten dat die in doodse stilte hun diner moeten nuttigen?”

Ondertussen werd het in de speelzaal warmer en warmer. Ruim 30 man in een (onvoldoende geventileerd) rommelhok doet de temperatuur gauw oplopen. Zeker als er hard moet worden nagedacht. De eerste kleding werd uitgedaan en de eerste flessen water moesten worden aangedragen.

Op de borden ontstond bij Peter het eerst duidelijkheid. Een ‘heuse bok’ gaf de doorslag en drie zetten later was de partij verloren (1 – 0). Jammer voor Peter maar voor het team was er absoluut geen reden voor paniek. Ondertussen had namelijk ook Dirk zich in een gewonnen stelling weten te manouvreren.

De volgende die klaar was, was Wim Nieland. Volgens eigen zeggen had hij de winstaanval iets te vroeg ingezet. Toen deze niet doorsloeg resteerde een plusremise (1,5 – 0,5). Hierna was het de beurt aan het vrouwenteam van Judoclub De Pijp. De uitslag van deze wedstrijd is mij niet helemaal bijgebleven maar het gegeven dat ze met plezier de kantine overnamen van de korfballers, gaf mij het gevoel dat ze iets te vieren hadden. Toen ‘Maak van uw Scheet een Donderslag” van De Breedbek Kikkers door de kantine schalde leek een nieuw offensief tegen het barpersoneel noodzakelijk.

De wedstrijdleider van Caïssa had ondertussen de geluidsbox die het dichtst bij de speelzaal hing eigenhandig onklaar gemaakt. Toch werd het gemor bij de spelers van de 3 clubs luider en luider omdat niet alle boxen konden worden uitgeschakeld.

De derde speler die klaar was, was Rob. Zowel Rob als zijn tegenstander hadden al een zet of wat het besef dat de muziek dat vandaag niet in hun stelling zat maar elders haar weg vond. Remise werd overeengekomen (2 – 1).

Hierna ging het snel. Daan walste met een mooie aanval over zijn tegenstander heen om maar op tijd in Den Helder te kunnen zijn (2 – 2) terwijl Wim Andriessen zijn voordeel niet wist uit te bouwen en in een pot remise moest berusten (2,5 – 2,5).

Wat is er mooier dan weer gelijk komen te staan terwijl de klanken van een Chuck Berry-song het gehoor van de spelers terroriseert. “Ze draaien nog doorlopend K-muziek ook”, merkte een Caïssa-speler op. Buiten werd door één van de topspelers van de Kennemer Combinatie verzucht dat juist de goede liedjes het probleem waren…. die ging je in gedachten meezingen.

Met de nadere tijdcontrole in aantocht hadden we nog 3 spelers aan het spelen. Dirk stond gewonnen maar bleek zijn (nog moeilijke) stelling niet te hoeven uitmelken. Zijn tegenstander bleek niet exact op de hoogte van de regels en voerde zijn 40e zet niet volledig uit binnen de tijd (2,5 – 3,5).

Hierna kwam het op Marten en Piet aan. De stelling van Marten oogde remise-achtig (de tegenstander had een eerder aanbod afgewezen) en Piet stond ook minstens evengoed als zijn tegenstander. Helaas. Hitte, lawaai en tijdnood leken geen goede combinatie voor de twee laatste spelers. Piet probeerde de winst te forceren en zocht de aanval. De tweede bok van de middag presenteerde zich middels het in de aanbieding doen van een stuk en de wedstrijd stond weer gelijk (3,5 – 3,5).

Marten, die enkele zetten voor de tijdscontrole nog met uitdrogingsverschijnselen de teamcaptain op pad had gestuurd om een fles water te halen, leek zich te gaan opmaken voor een lange zit. Rond zet 40 besloot hij om het spel wat minder complexiteiten te laten bevatten door in te gaan op een dameruil. Echter, onder tijdsdruk werd op de 40e zet de verkeerde pionzet gedaan,  waarna Marten een verliezend eindspel op het bord had. Enkele zetten later konden de stukken de doos in (4,5 – 3,5).

Al met al gingen we met een teleurgesteld gevoel op huis aan. Doorlopend een gelijkwaardige wedstrijd spelen en dan zonder matchpunt terug naar Alkmaar moeten is nooit leuk. Al zijn de spelers nog zo getraind op het spelen in barre omstandigheden, als het in de gehele breedte van het veld net verkeerd loopt, krijg je die Gouden Koets niet in beweging.

 

Caïssa 4

4,5

Waagtoren 2

3,5

E. Straat (2066)

0,5

Rob Konijn (2050)

0,5

R. van Duijn (2032)

0

Daan Bes (2094)

1

A.  Willemsma (2043)

0,5

Wim Andriessen (1914)

0,5

C. Visser (1944)

1

Peter Hoekstra (1954)

0

H. Wieringa (2082)

0,5

Wim Nieland (1960)

0,5

H. van den Brekel  (1964)

0

Dirk van der Meiden (1961)

1

R. Bodicker (2088)

1

Marten Coerts (1944)

0

L. Oldenhuis (1831)

1

Piet Pover (2001)

0

 

2 Comments

  1. marten c. 23 november 2009 at 22:29

    Ton, de dameruil was nog steeds minimaal remise geweest, echter mijn 40e zet, 40.a3?? was direct verliezend. Na 40.c4! is het eerder wit, vanwege de pionnenmeerderheid op de damevleugel,die winstkansen heeft! Sorry ..

  2. TF 23 november 2009 at 22:43

    Tekst aangepast….. zij het onder protest 😉

Leave A Comment