Team 3: Leve de Leo’s

By Published On: 15 december 2007Categorieën: De Waagtoren 3 (2007-2008), Verslagen0 Reacties

Het Derde wist in de vijfde ronde van de promotieklasse zowaar een punt te pakken en verdubbelde hiermee de totaalscore. Niet spectaculair zult U zeggen. Maar er werd gelijk gespeeld tegen De Wijker Toren 2, een team waar ons tweede team het onlangs tegen moest afleggen. We kunnen dus spreken van een succesje en we hadden nog kunnen winnen ook. Hoe ging het in zijn werk ?

Aan bord 1 verloor Rob Freer van Paul de Rooi. Rob voelde zich al sinds de nacht ziek, had toch besloten te gaan spelen om het team niet in de steek te laten, maar kon onder de omstandigheden zijn normale niveau niet laten zien. En zo werd de eerste nul een feit…

Daarna volgde echter een goede periode voor ons. Léonard Haakman opende op het zevende bord in een Franse opening actief en kwam al snel zeer goed te staan. Hij vervolgde met een gedegen aanval op de vijandelijke koning, die niet kon ontsnappen en mat werd gezet.

Ook Jan Ens scoorde het volle punt via mat. Hij speelde op eigen verzoek op het vijfde bord, wat hoger dan in de voorgaande rondes. Zijn tegenstander daar, Drogan Skrobic, liep zijn eerste nederlaag in de lopende competitie op. Jan blijft voorlopig op het vijfde bord.

En ook Leo van Steenoven won, met zwart op het tweede bord nog wel! Tegen Paul Spruit, met een rating van 2043, wist hij de stelling zodanig te compliceren dat zijn tegenstander teveel tijd verbruikte. Spruit ging na 38 zetten door zijn vlag na eerder een betere stelling te hebben bereikt. Daarmee werd de stand 3-1 in ons voordeel en hadden onze twee Leo’s voor de derde keer in vijf wedstrijden voor twee punten gezorgd.

De pret werd gedrukt door een nederlaag van Johan Plooijer op het achtste bord. Johan heeft het dit seizoen zwaar en deze keer werd hij langzaam achteruit gedrukt om tenslotte, ook al door tijdnood, om te vallen. Deze nederlaag werd gecompenseerd door een puike winst van Ronald Groot op bord 6. Hij wikkelde in een goede partij tenslotte af naar een eindspel met een sterk paard tegen een zeer zwakke loper, dat hij snel tot winst voerde. Stand 4-2.

Er waren toen nog twee partijen aan de gang. Marten Coerts stond op bord 3 ongeveer gelijk tegen Stefan Slings en John Leek stond slecht tegen Wim Rakhorst. Alle hoop was dus gevestigd op een halfje van Marten. Maar Marten speelde het niet goed genoeg, we moeten aan zijn eindspeltechniek gaan werken! Hij verloor en ik dacht 4-4 is ook mooi. Maar toen.

John’s tegenstander had het eindspel kennelijk wat minder behandeld dan mogelijk was geweest en Ronald kwam me vertellen, dat, als Rakhorst een bepaalde voor de hand liggende zet zou doen, John gewonnen zou staan. En Rakhorst deed die zet! John reageerde eerst helemaal goed. Na de volgende twee zetten van Rakhorst zat er bij nader inzien volgens de omstanders toch geen winst voor John in, maar remise leek mogelijk. John geloofde er echter niet in en gaf tot verbazing van de kijkers op! De eerste analyses na de partij gaven aan dat het eindspel voor Rakhorst niet te winnen was. En ook toen ik thuis de eindstelling in Fritz zette, meldde de computer dat we hier te maken hadden met een precies gelijke stand. Dat was achter het bord wel lastig te zien, John stond een toren tegen een pion achter. Maar die pion was wel dicht bij het promotieveld. Les : in een onduidelijke situatie altijd doorspelen!

Ach, 4-4 is ook mooi, met dank aan de Leo’s, Jan en Ronald. En aan al die anderen die gezorgd hebben voor een spannende middag.

Frits Leenart

Leave A Comment