In de veilige (hand)-haven

By Published On: 25 april 2022Categorieën: De Waagtoren K1 (2021-2022), Verslagen0 Reacties

In veilige haven

Afgelopen donderdag 21 april was het exact 10 jaar geleden dat ons vlaggenschip kampioen werd in de derde klasse KNSB. Zoals wel bekend maakten we afgelopen september ons debuut in klasse 1A, precies 9 seizoenen na het debuutjaar in de tweede klasse. Misschien is het nauwkeuriger dat aantal bij te stellen naar 8 wanneer het niet-gespeelde seizoen van afgelopen jaar buiten beschouwing blijft, maar dat was natuurlijk wel precies het ‘seizoen’ van de zo succesvolle online promotiewedstrijden.

Door uw verslaggever Daan Petro Geerke

Hoe dan ook, terug naar het nu (i.e., het eergisteren) waarin alweer de negende ronde van ons huidige debuutseizoen op het programma stond met een thuiswedstrijd tegen Zukerkort Amstelveen. Ronde 9 is dit jaar niet de laatste ronde, er staan immers nog twee inhaalrondes op het programma. Eerder deze maand hadden we in Enschede ons matchpuntenaantal op 6 gebracht waarmee we voor aanvang op plek 4 stonden en de degradatiezone ver uit zicht leek, maar met tegenstanders Zukerkort en Paul Keres (in de eerste inhaalronde) in het verschiet kon een kleine respectievelijk grote stunt nog steeds noodzakelijk zijn om al vóór de laatste wedstrijd (tegen Wageningen) definitief veilig te zijn. Welnu, met de geschiedenis van dat andere debuutjaar in het achterhoofd is alles mogelijk: menig Waagtorenlid herinnert zich nog het meer dan verdiende gelijkspel tegen SISSA van destijds (niet op z’n minst mede dankzij Danny’s overwinning op Sokolov die dag).

In de aanloop naar afgelopen zaterdag bleken we (lees: Jan) een extra uitdaging te hebben aangezien opnieuw enkele vaste krachten (die niets liever willen dan mee te kunnen spelen) zich genoodzaakt zagen af te zeggen. Teamleider Jan zou teamleider Jan niet zijn geweest als hij ook voor deze wedstrijd er niet weer in geslaagd zou zijn een strijdvaardig team op de been te brengen, onder andere met invaller Tycho die in navolging op de vorige wedstrijd nog nadrukkelijker op de kajuitdeuren zou gaan kloppen. En zo leken de kille cijfers, die een ratingoverwicht van gemiddeld
meer dan honderd punten in het voordeel van onze tegenstanders lieten zien, ons geenszins af te schrikken om goed geluimd ten strijde te trekken op alle tien borden.

De kruitdampen waren het eerst op de hoogste vier daarvan opgetrokken. Welnu, op bord 2 werden weinig van zulke walmen waargenomen: Frank vT sprak achteraf van een ‘saaie doch correcte pot’ en kwam daarin tegen Piet Peelen een keurige remise overeen op het moment dat de theorie nog maar nauwelijks verlaten was.

Intussen was Vjeko op weg om zijn naam als een van onze meesterinvallers waar te maken door op bord 3 met zwart een lastige stelling tegen Stan van Gisbergen om te buigen in een winstpartij, door een tactische wending in te bouwen die Stan over het hoofd zag. De scheidsrechter van dienst bleek deze truc ook gemist te hebben, want nadat Stan had opgegeven stond er aanvankelijk 1-0 op het scorebriefje terwijl dat toch echt 0-1 moest zijn. Scherp opgemerkt door supporter Jeroen, en een uitstekende prestatie van Vjeko!

Naast hem moest Midas op bord 4 berusten in een remise tegen Arthur de Winter. Midas en Arthur troffen elkaar met dezelfde kleurverdeling onlangs op het ASK, en beiden hadden verbeteringen gevonden ten opzichte van die partij. Hoewel Midas ogenschijnlijk voordeel verkreeg en een eindspel bereikte met gelijk materiaal maar met twee keer een geïsoleerde dubbelpion voor Arthur, bleek dat niet genoeg voor de winst. Zo kwam de score op te topborden op een prima 2 uit 4.

Yong Hoon kon deze keer zijn tot nu toe ijzersterke seizoen even geen vervolg geven. Tegen de sterke Robert Ris en achter de zwarte stukken gezeten kwam hij moeilijk uit de opening en daarna lukte het niet het tij te keren. Helaas een eerste nul deze competitie voor onze kopman, maar het was vooral weer de scheids die dat maar niet wilde geloven en zo moest onze supportersschare hem er ook op wijzen dat de aanvankelijk ingevulde puntendeling voor bord 1 eveneens een onjuiste weergave van feiten was.

Ondanks de corrigerende administratieve aanpassingen op het scoreformulier bestond er nog enige tijd verwarring onder sommigen van onze lagere bordspelers over wat de wedstrijdstand nu precies was, maar eigenlijk hoefde dat niet veel uit te maken voor het verdere verloop van de wedstrijd
want op vrijwel alle overgebleven borden leken we op dat moment een kleine dan wel grotere plus te hebben, en zo hing naast de eerder genoemde kruitdampen een sensatie in de lucht.

Waar Jos op bord 7 in zijn eigen stijl steeds meer voordeel aan het behalen was met de zwarte stukken, was Maaike op bord 6 met wit sterk uit de opening gekomen tegen Fitzgerald Krudde. Helaas heb ik gemist hoe laatstgenoemde uiteindelijk een stuk voor kwam, in ieder geval was dat
voldoende voor de winst. Inmiddels leek het er steeds meer op dat Renzo Finkenflugel zou gaan bezwijken onder de druk die Jos uitoefende op veld b4 (mede dankzij zijn sterkere zwartveldige loper die vakkundig en op eigen wijze was omgespeeld) en langs de e-lijn (met torens en dame), en zo kwam het dat niet veel later na Maaikes overwinning Jos de 4-2 kon binnentikken. Ook van Maaike en Jos een uitstekende prestatie dus, en op de overgebleven borden leken we goede kansen te hebben op de benodigde anderhalve punt voor een verrassende zege.

Dirk was ons op bord 10 komen versterken en had met Florian Jacobs ook al niet de minste voor zich. Het ratingverschil tussen beiden kwam niet tot uiting in de stelling die op het bord kwam: Dirk verkreeg het loperpaar en won een c-pion, en liet zijn tegenstander een kwaliteit nemen om
voldoende compensatie te krijgen dankzij de vrije c-pion die ondersteund werd door zijn loperpaar. De kwaliteit werd teruggewonnen maar uiteindelijk bleek het overgebleven lopereindspel met ongelijke kleuren en nog steeds een vrije c-pion net niet genoeg voor de winst. Er gingen wat
pionnen op de koningsvleugel af waarna Florian zijn loper tegen de c-pion kon ruilen, en ruil van Dirks laatste pion bleek niet meer te vermijden. Nog steeds een prima prestatie en zo stond er inmiddels een correcte 4,5-2,5 op het scoreformulier, terwijl Frank A. op bord 5 hard op weg was
naar (minstens) een volgend halfje.

Zelf had ik intussen op bord 8 met wit een stelling bereikt waarin niets aan de hand was, tegen goede bekende Sybolt Strating (zijn verleden in het Alkmaarse als speler van Lange Rokade in de KNSB-competitie behoeft weinig introductie; ook gaf hij in die tijd les bij De Pioniers, o.a. aan ondergetekende). Helaas greep ik met alleen nog zware stukken op het bord mis op het moment dat ik had kunnen proberen een klein voordeeltje te verkrijgen door mijn al gestarte minderheidsaanval op de damevleugel door te zetten. In plaats daarvan schoot ik een bok en verslechterde ik uit overschatting van Sybolts kansen op de koningsvleugel mijn stelling zodanig, dat ik ter nauwer nood nog kon afwikkelen naar een toreneindspel met extra a-pion voor Sybolt (en f-, g- en h-pion voor beiden) waarin remise binnen handbereik bleef. Helaas koos ik voor geen van de minimaal twee remisewendingen die erin zaten en zo kreeg ik laat in de middag alsnog het deksel op de neus. 4,5-3,5.

Intussen had Frank A. andermaal bewezen weer helemaal terug te zijn door zich taai te verdedigen in een lastige stelling met zwart tegen zijn zeer ervaren tegenstander Sander Los. In de opening had Frank een kansje gemist op klein voordeel en hij wist daarna op prima wijze af te wikkelen naar een eindspel met (ongelijke) loper, paard en evenveel pionnen, waarin Frank een moeilijk te vinden kans op winst niet aandurfde en zo een gedegen halfje binnenhaalde. Zo werd er door de onzen een knap matchpunt binnengehaald. De eindstand zou op 5-5 uitkomen aangezien Tycho in een puike pot net wat ongelukkig uitkwam in een toreneindspel.

Tycho had zwart op bord 9 en snoepte in de late opening een pion mee. Terwijl tegenstander Gijs IJzermans daarvoor actief spel en druk op de
damevleugel had verdedigde Tycho zich met verve, maar nadat hij torenruil uit de weg ging werden de witte torens en koning helaas net te actief zodat ook Tycho een toreneindpel met een pion minder restte dat helaas niet meer te houden was. Allicht geen schande in deze setting, en Tycho’s
getoonde spel en rust in de afgelopen twee wedstijden bieden goed perspectief voor de toekomst! Dat geldt sowieso ook voor het vlaggenschip zelf, want dankzij het verrassende gelijkspel tegen Zukerkort afgelopen zaterdag en de uitslagen bij de andere wedstrijden zijn we nu, twee wedstrijden voor het eind van het seizoen, al definitief in veilige haven en kunnen we ons ook aankomend seizoen weer opmaken voor een jaartje eerste klasse.
Toen ’s avonds aan het welverdiende diner de laatste uitslagen binnendruppelden hebben we als vanzelfsprekend enkele toasts uitgebracht op dat uitstekende resultaat. Met inmiddels weer een frisse blik op de nabije toekomst kunnen we ons vrijuit op gaan maken voor de aankomende
wedstrijd tegen Paul Keres, die zich sinds zaterdag kampioen mag noemen van klasse 1A. Wie weet hoe veel verder er na die wedstrijd parallellen getrokken kunnen worden met dat andere debuutjaar in een (noordelijke) KNSB-klasse…

Leave A Comment