Na een vrijwel schaakloze zomer was het wel weer even wennen, deze 28e september, de eerste externe wedstrijd van het seizoen. Ten eerste omdat ik eerst Google Maps moest raadplegen om Wijkcentrum Wijkwaard te lokaliseren. Maar vooral omdat ik vooraf met Jos praatte en hij me er na een minuut of tien op moest attenderen voor de eerste maal sinds 1827 niet in het eerste te acteren. Voor Jos was het overigens ook wennen in team 2, maar dat leest u waarschijnlijk in een ander verslag. Onze eerste tegenstander in klasse 2B was het gepromoveerde DSG/Pallas, dat niet om de titel zal gaan strijden, maar we dienden wel te waken voor onderschatting. De eerste klap is een daalder waard, een goed begin is het halve werk en de 12 euro moest worden verantwoord aan Bert en alle overige leden, dus werd unaniem besloten dat we in de állersterkste opstelling zouden aantreden. Laten we eens kijken hoe dat ging.

Ik speelde op bord 1 met zwart tegen Wouter Waagmeester. Normaal gesproken kan ik Jos of Danny moeiteloos vertellen dat ze in 1998 of 2007 tegen om het even wie speelden, welke rating diegene had en welke sokken hij droeg. Het verbaasde me dus hooglijk dat ik van de oud-Aartswoudspeler moest vernemen in een grijs verleden eerder tegen hem te hebben gespeeld, zonder dat ik daar enig benul van had. Temeer daar ik die partij ook nog won, wat verdringing onlogisch maakt. Maar goed, resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Behalve deze keer dan, want in mijn lijfopening kwam ik al snel in het voordeel. Op zet 13 leverde dat een pion op, gevolgd door een paar van zijn vriendjes die Wouter er uit wanhoop tegenaan smeet. Op zet 30 was het punt binnen na een enerverende maar probleemloze partij.

Op bord 2 speelde Yong Hoon met wit tegen Morris Merza, die onze sfinx uit het lood probeerde slaan door zijn naam een paar maal te vragen, maar het bleek tevergeefs. Uit een ogenschijnlijk rustige flankopening ontstond al spoedig een dynamische stelling, waarbij het evenwicht evenwel nauwelijks verbroken werd. Ik heb het einde van de partij niet gevolgd, maar aan de notatie te zien was er in meer of mindere mate sprake van tijdnood. Yong Hoon won. Omdat hij Yong Hoon is.

Op bord 3 speelde Frank van Tellingen met zwart tegen Guy Bielderman, die goed was voorbereid op de soms oorverdovende kreten van onze houwdegen (‘onee, dra-ma-tisch!’), door met oordoppen achter het bord te verschijnen. Aan het tempo waarmee Guy zijn zetten uitvoerde te zien, had hij een kaartje voor de trein van 14 uur gekocht. Frank liet zich niet uit het veld slaan, of misschien toch een beetje, want Guy trachtte na afloop zelfs de vrijwilliger van het wijkcentrum te overtuigen dat hij positioneel superieur stond. Maar met subtiel positiespel is nog nooit een Tal wereldkampioen geworden, dus offerde Frank op zet 23 een stuk voor drie pionnen en aanval. Geheel tegen zijn natuur in had hij nog niet alle varianten tot zet 94 berekend en zo kwam het dat de billen nog even geknepen dienden te worden. Toch was het op 37 einde oefening voor de sympathieke Deventenaar.

Op bord 4 speelde Danny met wit tegen Max van de Pavoordt. ‘Het is weer voorbij die mooie zomer’, zong Gerard Cox ooit (nu ik deze maand 40 ben geworden, mag ik officieel nostalgisch zijn), en dat was zeker van toepassing op deze druilerige zaterdag. Een zomer die Danny ruim 50 ratingpunten kostte, maar die gaat hij natuurlijk dit seizoen terugwinnen. Dat gold op zet 22 ook voor de pion die hij in de opening offerde. Kort daarna werd alle moeite teniet gedaan door de pion weer aan de playing teamcaptain van DSG te offreren. Enkele zetten later herstelde hij opnieuw het evenwicht door middel van een kleine combinatie, en schoof het resterende paardeindspel vervolgens gedecideerd uit.

Op bord 5 speelde onze aanwinst Juan -die deze dag samen met vriendin Mariska het Noord-Hollands Dagblad haalde vanwege de overstap naar De Waagtoren- met zwart tegen Jim Klinge. Zoals sommige voetballers een goede wedstrijd spelen wanneer ze voor de leek onzichtbaar zijn, zo was de partij van Juan ook niet de meest spectaculaire, maar wel een zeer solide overwinning. Typerend voor de partij was wits uit machteloosheid geboren paardmanoeuvre Pe2-Pg3-Pe2-Pg3, terwijl de zwarte stukken langzaam maar zeker aan dreiging wonnen. Op zet 34 was het punt en de eerste stap richting de IM-titel binnen.

Op bord 6 aanwinst nummer twee, Mariska, met wit tegen René Renders. In een ver verleden (dat verleden wordt steeds verder) speelde ik met Mariska bij De Pioniers. Nadien waaierde ze Nederland door, terwijl ik de wereldreis van Heerhugowaard naar Langedijk maakte. Maar waar de jaren mijn witrepertoire hebben versaaid, speelt Mariska nog altijd als een jonge hond. Ditmaal leverde dat echter niet meer op dan een half punt, ofschoon ze rond de tijdcontrole waarschijnlijk een kansrijke voortzetting miste.

Op bord 7 speelde Maaike tegen Alicia Paans en werd vanuit een onregelmatige opening middels een stukoffer al snel bij de keel gegrepen. Het was niet allemaal correct, maar daar maalt alleen een computer om. Het was voor een mens een vreselijke stelling om te spelen en Maaike raakte het spoor een beetje bijster, waarna wit er nog een schepje bovenop deed en haar dame ruilde voor drie lichte stukken. Voor de mindere hoofdrekenaars: er ontstond een stelling van twee torens, twee lopers en twee extra pionnen tegen een dame en twee torens. Wellicht was dit laatste offer niet de meest kansrijke optie, maar het leverde Alicia in ieder geval de prijs op voor strijdlustigste renner. Maaike kreeg nog een goede kans voor de winst, maar beide dames liepen uiteindelijk met een blauw oog de zaal uit, na een eeuwig schaak manoeuvre.

Op bord 8 good old Rob met wit tegen Radboud de Roos, die er met de prijs voor de mooiste naam vandoor ging. En ditmaal was Rob inderdaad good, al kreeg hij wel wat hulp van zijn tegenstander, die een eenvoudige penning over het hoofd zag. Zwart offerde zijn dame en in de analyse bleek dat nog een hele kluif op te leveren, maar in de partij had Rob minder te duchten van Radboud.

Zo is van de 12 euro alvast een daalder verantwoord. Een klinkende 7-1 overwinning, dat belooft veel goeds voor de rest van het seizoen. De eerstvolgende wedstrijd is op 2 november in Amsterdam tegen Caïssa 2. Frank van Tellingen is reeds op trainingskamp.

 

De Waagtoren 1 DSG Pallas 1    
Agter, F. (Frank) 2206 Waagmeester, W.F. (Wouter) 2099 z-w 1 – 0
Rover de, Y.H. (Yong Hoon) 2344 Merza, M. (Morris) 2158 w-z 1 – 0
Tellingen van, F. (Frank) 2268 Bielderman, G.H. (Guy) 2083 z-w 1 – 0
Ruiter de, D. (Danny) 2269 Pavoordt van de, M. (Max) 2019 w-z 1 – 0
Roda Husman de, J. (Juan) 2232 Klinge, J.R. (Jim) 1995 z-w 1 – 0
Mie de, M. (Mariska) 2157 Renders, R. (René) 2126 w-z ½ – ½
Keetman, M. (Maaike) 2149 Paans, A. (Alicia) 1899 z-w ½ – ½
Konijn, R. (Rob) 2056 Roos de, R. (Radboud) 1912 w-z 1 – 0
Gemiddelde Rating: 2210 Gemiddelde Rating: 2036   7-1