Af en toe zou ik willen dat ik net zo was als een Danny de Ruiter, een Frank van Tellingen of een Frank Agter. Net zo goed (het liefst nog een beetje beter) te kunnen schaken, bedoel ik dan. Niet als het zou gaan over bijvoorbeeld kledingkeuze. Frank A. liep afgelopen zaterdag rond in een gestreepte pyjama die ook een van de Zware Jongens uit de Donald Duck niet zou hebben misstaan.

Ja, zoals óók dit keer bij deze drie heren het geval was; het bijzonder soepeltjes de zoveelste achtereenvolgende winstpartij op hun palmares te kunnen bijschrijven, dat lijkt me wel wat.

Helaas pindakaas. De eerste ronde van de KNSB-competitie verliep bij schrijver dezes bepaald niet naar wens.

Een bijzonder schrale troost was dat ik (ook dit keer!) niet de enige was die dit zware (en (natuurlijk!) onrechtvaardige lot beschoren was. Ook o.a. Jos V., Dirk v/d M., Ton F. en Bert B., die net als ik of heel erg straalgewonnen, of heel erg gewonnen, of een beetje meer dan voldoende gewonnen, of gewoon gewonnen hadden gestaan, gingen uiteindelijk allemaal met een nul naar huis.

Dat dit zelfs de allerbesten overkomt, bleek maar weer eens in het prestigieuze FIDE World Cup toernooi in het Russische Khanty-Mansiysk waar in de kwartfinale-tiebreaks zowel de Armeniër Aronian als de Rus Vitjoegov, na straal gewonnen te hebben gestaan, alsnog ten onder gingen. Ligterink in de Volkskrant: ‘De euforie die zij voelden bij hun naderende overwinningen maakte na jammerlijke fouten binnen enkele minuten plaats voor verdriet en zelfhaat.’

Was het lot van Aronian al betreurenswaardig door de tweede rapidpartij na briljant spel uit handen te hebben gegeven, het kon nog erger. ‘Nadat Vitjoegov en Yu elkaar om beurten hadden verslagen, moest een armageddonpartij (wit 5, zwart 4 minuten bedenktijd) de beslissing brengen. Vitjoegov had met zwart aan remise genoeg om de halve finale te bereiken.’

Yu – Vitjoegov

1.e4 e6 2.f4 d5 3.e5 c5 4.Pf3 Pc6 5.c3 Ph6 6.Pa3 Pf5 7.Pc2 d4 8.Ld3 Ph4 9.Le4? Pxg2+ 10.Kf2 Pxf4 11.d3 Pg6 12.cxd4 cxd4 13.Lg5 Le7 14.Lxe7 Dxe7 15.Pcxd4 Pcxe5 16.Pxe5 Pxe5 17.Dh5

 

Wit staat sinds zijn onbegrijpelijke negende zet finaal verloren. Met 17..Dc5 (18.Ke3 Pc4+) had zwart de partij onmiddellijk kunnen beslissen. Helaas kwam er geen goede zet meer uit zijn vingers.

17..Pd7? 18.Thg1 Pf6? 19.De5 Pxe4+ 20.dxe4 f6? 21.Dh5+ Df7 22.22.Dc5 De7? 23.Dxe7+ Kxe7 24.Txg7+ Kf8 25.Tag1 e5 26.Pb5 a6 27.Pc7 Tb8 28.Pd5

En wit won gemakkelijk. ‘Dit toernooi is als het leven’, zei Vitjoegov nadat hij uit zijn nachtmerrie was ontwaakt. ‘Uiteindelijk heeft het een droevig slot.’

Hetzelfde rotgevoel overviel mij eveneens toen ik even later besefte voor de zoveelste keer in dezelfde valkuil te zijn gedonderd.   

  1. van der Pluijm – Marten Coerts

1.c4 e5 2.g3 Pc6 3.Lg2 g6 4.Pf3 Pge7 5.0-0 d6 6.a3 Le6 8.d3 h6 9.Ld2

Een passieve zet in het zogenaamde Botwinnik-systeem van het Engels.

9..Dd7 10.Te1

Een vreemde plek voor de toren die mijns inziens gewoon op f1 moet blijven staan om de opstoot f5 met f4 te kunnen beantwoorden.

10..0-0 11.b4 f5 12.b5 Pd8 13.e4 fxe4 14.Pxe4 Lg4

 

Na zwarts laatste zet ging wit nu eens lekker in de denktank en besloot na ongeveer 20 minuten peinzen tot het uiteindelijk volkomen onnodig weggeven van zijn h-pion, bang om het paard op f3 na een eventueel Df5 te verliezen. Na Te3 zou wit de boel gewoon bij elkaar hebben kunnen houden.

15.h3? Lxh3(!)

Over en sluiten zou je denken. Zwart staat na slechts 15 onbenullige openingszetjes een gezonde pluspion voor met een goede stelling. Maar helaas: vanaf nu werd de aftrap gegeven voor – zoals zo vaak – het peilloze diepe denkproces.

16.Dc1 Lxg2(!)

Na ongeveer een half uur(!) nadenken natuurlijk de meest voor de handliggende en beste zet die ik in een vluggertje hoogstwaarschijnlijk binnen 3 seconden had uitgevoerd..

17.Kxg2 Pf5(!)

Wederom een knoeperd van een zet. Het paard lonkt naar d4 en dekt de h-pion.

18.Th1   

Wat nu? Welke zet zou u nu doen in onderstaande stelling om zwarts voordeel te continueren?

 

18..Pf7?

Hopelijk niet deze! Behalve dat de tekstzet nu zwarts belangrijkste troef, de halfopen f-lijn  blokkeert, moest er natuurlijk zo snel mogelijk een paard naar het prachtige en centrale veld d4 worden overgebracht. Vandaar dat 18..Pe6! de te spelen zet was geweest met strategisch gewonnen stelling, omdat 19.g4? direct worden afgestraft na 19..Pfd4  20.Pxd4 Pxd4 21.Dd1 Pf3 22.Lxh6 Dxg4+ etc.

Behalve deze fingerfehler, is er daarna (wederom na het verbruiken van zeeën van tijd..) nog veel meer mis gegaan, getuige de stelling na wits laatste zet 27.Lb4.

 

Zwarts voordeel is als sneeuw voor de zon verdwenen en is het wit die het initiatief, ondanks zijn pion achter, naar zich toe heeft getrokken.

27..Pe5!

In grote tijdnood toch nog een vondst!

28.De2

Trapt er niet in. Na zowel 28.Dxd4 als 28.Lxd6 zou zwart via f3 de witte koning op de korrel hebben genomen, waarna wit een lastige verdediging wacht.

28..Pg4??

Nog steeds begrijp ik niet hoe ik tot deze krankzinnige gedachte ben gekomen. Na het doodeenvoudige 28..Tc6 29.Lxd6 Te8 30.Lxe5 Txe5 staat wit iets beter, maar kan de partij nog alle kanten op. Met de tekstzet wordt een volle kwaliteit in de aanbieding gedaan met winststelling voor wit. Na tien overbodige zetjes was het pleit beslecht. (1-0).

De les? Geen half uur nadenken over eenvoudige zetten, waardoor je later in de partij zo weinig tijd over hebt dat je de ene na de andere blunder begaat. Vrijdag in Zandvoort nieuwe ronde, nieuwe kansen.