Willem Andriessen

De jeugdige kopmannen van het tweede

Het opmerkelijke van het tweede team was de gelijkmatigheid in de persoonlijke prestaties. Vrijwel alle scores lagen rond de vijftig procent, met twee uitschieters naar boven, te weten Ronald Groot met een fraaie 4.5 uit 6 en Peter Hoekstra met 4.5 uit 8. Ook de twee jeugdige kopmannen deden het goed.  Op een enkele uitzondering na speelden ze afwisselend aan bord 1 en 2, waarbij Daan Bes met 4 uit 8 het net iets beter deed dan Rob Konijn die op 3 uit 7 uit kwam.
In de laatste wedstrijd tegen het reeds gedegradeerde Oegstgeest ’80, brachten de kopmannen op geheel verschillende wijze anderhalve punt binnen.
De partij van Daan mag nogal wisselvallig genoemd worden. Na een sterk gespeelde opening, kwam hij in het middenspel toch in grote moeilijkheden. Maar gelukkig, er bestaat ook nog een tijdnoodfase en de daarbij  behorende spanning en misverstanden en daarin verloor de tegenstander zijn greep op de stelling. Het stond op een gegeven moment als volgt:

De witspeler deed hier 34.Tgb3, uiteraard met de bedoeling om 34…Pd2 met 35.Txb6 te beantwoorden. Maar Daan was bij de les en speelde 34…b5! Dan schrik je natuurlijk even als witspeler, want nu dreigt er wel Pd2 en daarom deed hij 35.Te3, waarna Daan natuurlijk met 35…Pd2 36.Tbe1 Pxc4 vervolgde en gewonnen kwam te staan. Als de witspeler wat koelbloediger  was geweest, dan had hij wellicht 35.cxb5! Pd2  36.bxa6! gevonden. Voor zwart zit er niet meer in dan een lastig eindspel na 36…Pxb3 37.Txb3 Ta8 38.Tb6.
De partij van Rob was ook ingewikkeld, maar verliep toch meer volgens strakke banen. Beide spelers bleken goed op de hoogte van een oude variant van het Frans. Zwart offert daarin een pion en heeft daar ongetwijfeld compensatie voor. De man van Oegstgeest 80 overschatte echter zijn stelling. Eerst ging hij herhaling van zetten uit de weg en vervolgens liet hij ook nog dameruil toe. Dat was allemaal ten gunste van Rob, die de partij daarna onder controle had en keurig tot winst voerde.

PS; De overwinning van het tweede team, die mede tot stand kwam dankzij overwinningen van Peter Hoekstra en Piet Pover, had nog aanzienlijk ruimer uit kunnen vallen als Dirk van der Meiden aan het eerste bord niet overmoedig een remise aanbod had afgeslagen, Ruud Adema niet weer eens ouderwets in vliegende tijdnood de winst had gemist en Wim Nieland, die in een ingewikkelde partij, waarin hij vrijwel steeds met een stuk meer speelde, tenslotte –tegen zevenen- van vermoeidheid in remise beruste!

Willem Andriessen

Leave A Comment