Jan Poland

Weder een wederopstanding van het 1e

Verslag ener gespeelde schaakwedstrijd in dorpsherberg ‘Het Gulden Vlies’ tusschen de ploegen van schaakclub ‘Den Waagtoren’ en ene club uit Bussum, geheten Bussums Schaak Genootschap, rechtstreeks van onze dorpsverslaggever.

In de reeds uit de Middeleeuwen bekende uitspanning ‘Gulden Vlies, waar men kon uitrusten van ene vermoeiende reis en waar de inwendige mens versterkt werd door het eten van schapedarm en zure zult en waar onderwijl de paarden werden beslagen, in deze rustieke uitspanning dus werden twee schaakwedstrijden gespeeld. Het ene verslag, van provincie verslaggever TF, is reeds gepubliceerd en nu is uw dorpsscribent aan zet. Heden ten dage worden er in het Gulden Vlies geen paarden meer beslagen, doch slechts over een aantal velden heen en weer geschoven, hetgeen minstens zo bloedstollend is, maar echter zonder de stank van verschroeide paardenhoeven.

De laatste die het ros besteeg was Frank van Tellingen, wegens vertraging van het stalen ros, maar wel aan bord 1. Door de onderweg opgedane irritatie over het gedrag der Spoorwegen waren de eerste zetten niet de allersterkste en Frank belandde in een mindere stelling, waar steeds pion verlies dreigde. Gelukkig voor Frank beging zijn opponent een paar onnauwkeurigheden in het late middenspel en remise was een feit. Danny zat op tijd achter het bord en zoals Wim reeds vermeldt (hij bezit de notatiebiljetten) in zijn verslag buitte Danny zijn ruimtevoordeel kundig uit en bij de tijdcontrole wist hij 2 pionnen te snoepen. Door alle stukken te ruilen tegen teruggaaf van 1 pion wist Danny een vrijpion te creëren die onstuitbaar aan de opmars begon. Ook over de partij van Jos heeft Wim reeds het nodige vermeld. Jos zoekt blijkbaar snel spanning in de stelling om de concentratie te bevorderen en dat lukte vrij snel. Zie de stelling op de website en u begrijpt wat ik bedoel. Tom de Ruiter, zijn tegenstander, gaf in de afterparty aan dat de stelling hem boven het hoofd was gegroeid en hij kon de complicaties niet overzien. Jos maakte het netjes af. Aanzienlijk minder netjes verging het Frank Agter die een stuk achter kwam en even later opgaf en Daan Geerke die zeer veel tijd investeerde in zijn stelling. Aan de stelling was dat echter niet te zien en Daan raakte twee pionnen achter. Weliswaar waren het ongelijke Lopers en dat biedt enig uitzicht op remise, maar in deze stelling ging de vlieger niet op. Roland won heel netjes en u kunt het verloop van de partij terug vinden in het verslag van Wim.

Door arbeids- en persoonlijke omstandigheden van 2 mijner spelers moest ik op zoek naar 2 invallers. De eerste die bereid was om in het hol van de leeuw te acteren was Bert Buitink en zaterdagochtend wist ik Johan Plooijer nog te strikken. Bert had zich al voorbereid met wit en dus trad Johan aan op bord 7 met zwart. Hij volgde in zijn onwetendheid een partij Fischer-Spasski, maar een foutje (Pd7 i.p.v. Pc6) ruïneerde de stelling en Johan kwam er niet uit. Bert daarentegen had wederom volgens Wim alle schroom van zich afgeschud en hoewel van zijn voorbereiding niets op het bord kwam speelde Bert als een jonge hond en bracht voor de eerste tijdcontrole de tegenstander op.

De volgende wedstrijd is weer in een grote stad, Leiderdorp!

Frank van Tellingen (2206)

Emile Wustefeld (2224)

 ½-½

Danny de Ruiter (2195)

Theo Slisser (2066)

 1 – 0

Jos Vlaming (2176)

Tom de Ruiter (2058)

 1 – 0

Frank Agter (2096)

Chris Kooijman (2014)

 0 – 1

Daan Geerke (2079)

Ruben Hilhorst (1980)

 0 – 1

Roland Punt (2050)

Bert Kieboom (1903)

 1 – 0

Johan Plooijer (1790)

Bert Balke (1837)

 0 – 1

Bert Buitink (1867)

Rik Weidema (1793)

 1 – 0

Totaal

   

4½-3½

Overgenomen uit de dorpskoerier ‘De Scheteldoek’ door Jan Poland.

2 Comments

  1. Avatar
    De Spanjaarden 17 december 2009 at 18:18

    Het is niet te hopen dat bij deze Middeleeuwse club de teamleiders bij een slechte afloop tot de brandstapel worden veroordeeld. Zoals bekend wordt de veroordeelde vastgebonden aan een rechtop staande paal met daar omheen een nauwkeurig aangelegde verzameling brandhout. Afhankelijk van de omstandigheden (en kennissenkring) van de veroordeelde wordt soms aan naaste verwanten toegestaan om makkelijk brandbare stukken hout en papier (notatiebiljetten) tussen de kleding van het slachtoffer te stoppen om het proces zoveel mogelijk te bespoedigen.
    In sommige gevallen werd als een soort van genade nat hout gebruikt of werd het hout zodanig neergelegd dat het vuur een grote rookontwikkeling tot gevolg zou hebben. De veroordeelde stierf dan met enig geluk door verstikking voordat de vlammen vat op hem/haar zouden krijgen.

  2. Avatar
    DvdM 17 december 2009 at 18:50

    ….. en dan kunnen de nieuwe stukken gebruikt worden als brandhout!

Leave A Comment