Precies genoeg (zoals gepland… ongeveer): De Waagtoren 3 pakt punt tegen kampioen Philidor Leiden 2
Afgelopen zaterdag speelde De Waagtoren 3 de laatste ronde van het seizoen en dat werd er eentje om niet snel te vergeten. Philidor Leiden 2 kwam naar Alkmaar om het kampioenschap binnen te halen, terwijl wij nog één duidelijke opdracht hadden: zorgen dat we niet afhankelijk zouden worden van andere uitslagen. Oftewel: zelf een resultaat neerzetten en het liefst zonder al te veel drama… al zijn we daar dit seizoen niet altijd even goed in geweest.
Dat Philidor Leiden 2 uiteindelijk kampioen werd, was geen verrassing. Ze verschenen met een ijzersterk team achter de borden, met meerdere spelers ruim boven de 2100 en een gemiddelde teamrating van 2067, 150 punten meer dan De Waagtoren 3. Een lastige middag stond waarschijnlijk niet in hun draaiboek. Vanaf de eerste zetten werd er op alle borden gestreden, zoals het hoort in een slotronde. Onze invallers lieten meteen zien waarom ze zo belangrijk zijn. Willem ging op bord 6 vol in de aanval, geen kleine zetjes, gewoon erop en erover en dat leverde een overtuigend punt op. Een zeldzaam moment van een “gewoon goede partij zonder gedoe”, en dus meteen 1–0.
Edward kreeg op bord 3 een zware klus tegen een van de sterkste spelers van de middag. Hij hield lang knap stand, maar moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen. Desondanks precies de vechtlust die je nodig hebt op zo’n middag. Langzaam begon de spanning zich op te bouwen en werd het zo’n typische teamwedstrijd waarbij je vaker naar andere borden kijkt dan naar je eigen stelling. Leo kreeg het zwaar tegen een jong talent met een rating van 2054 op 11-jarige leeftijd. Leo kwam onder druk te staan en verloor zelfs een pion, maar wist zich met veel taaiheid en ervaring terug te knokken naar een knappe remise.
Daan deed ondertussen wat hij het hele seizoen al doet: rustig blijven, degelijk spelen en gewoon weer punten binnenhalen, dit keer een halve. Geen chaos, geen tijdnooddrama, bijna verdacht stabiel. Mijn eigen partij kwam in een bekende Italiaanse opzet met …h6 en …g5. De theorie daarachter is vrij concreet en de zetvolgorde luistert nogal nauw, iets wat ik niet volledig respecteerde. Daardoor ontstond een stelling die vooral lastig te beoordelen was. Dit keer pakte dat goed uit: de aanval sloeg door en het punt ging naar ons.
Dit keer viel het niet de goede kant op voor Bert en Henk, maar het zorgde er wel voor dat alle spanning uiteindelijk op één bord terechtkwam en daar zat Chaim. In de laatste partij van de middag, met een groeiende kring toeschouwers om het bord, hield hij het hoofd koel. In een spannende partij bleef hij knokken voor zijn kansen en met succes. Hij trok de winst naar zich toe en zette daarmee de eindstand op 4–4. Precies het resultaat dat we nodig hadden. Dat punt bleek goud waard. Concurrent Purmerend 2 won zijn wedstrijd, wat betekende dat een ruime nederlaag ons alsnog fataal had kunnen worden. Maar zover lieten we het niet komen. Door dit gelijkspel handhaven we ons volledig op eigen kracht in de 4e klasse. En misschien zegt dat nog wel het meest over dit team. Tegen een kampioensteam van dit niveau zo’n resultaat neerzetten in de laatste ronde dat is er eentje om te onthouden, een prestatie waar we met recht trots op mogen zijn.
Structureel nét niet (tot het moest): seizoen samenvatting
Het seizoen van De Waagtoren 3 laat zich het best omschrijven als: structureel nét niet. Meerdere 3,5–4,5 nederlagen, vier gelijke spelen, één overwinning en een enkele off day. We hebben waarschijnlijk meer “bijna-punten” gescoord dan echte punten. Het goede nieuws: op het moment dat het écht moest, stonden we er. Geen blunders op commando, geen collectieve instorting, gewoon degelijk schaken en vechten voor elk halfje. En ja, dat blijkt dus genoeg te zijn om erin te blijven. Misschien is dat wel de kracht van dit team: we maken het onszelf moeilijk, maar zelden onmogelijk.
Tot slot een groot dankwoord aan iedereen die dit seizoen heeft meegedaan: Alberto, Chaim, Bert, Henk, Fabio, Jasper, Leo, Daan en natuurlijk de onmisbare invallers Edward, Gerrit V, Willem en Rob. We sluiten af met een geruststellende conclusie: De Waagtoren 3 blijft in de 4e klasse. Volgend jaar weer nieuwe kansen, nieuwe stellingen en ongetwijfeld weer een paar partijen waarin de engine achteraf vraagt wat we in hemelsnaam aan het doen waren. Maar hé, we zitten er nog gewoon in.
