Het ASK win je … in bed?

Afgelopen maandag schreef ik na drie lange dagen de D-groep van het ASK op mijn naam. Aan de voorgaande editie van het toernooi heb ik goede herinneringen. Toen wist ik met 5 uit 6 de eerste plek te delen met twee anderen. Dit jaar scoorde ik een half punt meer en stond ik alleen op de bovenste trede. Dit maakt dat ik mij voor het tweede jaar op rij winnaar van de D-groep mag noemen! In dit verslag neem ik jullie mee op de weg naar victorie. Ik wil dit stuk graag licht verteerbaar houden dus diepgaande analyses laat ik achterwege. Toch is het leuk om over elke partij wat te delen. En als je mijn partijen terug wilt kijken, dan vind je ze hier (vanaf ronde 3).

Dag 1

Ronde 1
Over mijn eerste partij kan ik kort zijn. Ik won al snel een stuk, voegde daar nog twee pionnen aan toe en stond op het punt om een kwaliteit te winnen. Mijn tegenstander vond het welletjes en gaf op. 1/1.

Door mijn snelle overwinning had ik alle tijd om naar huis te gaan. Dat is een groot voordeel van een toernooi dichtbij huis spelen. Ik maakte hier dan ook gebruik van door thuis op bed te gaan liggen en 25 minuten mijn ogen te sluiten. De opgedane energie kon ik in de middag goed gebruiken. Wellicht was dit het geheime ingrediënt?

Ronde 2
De tweede partij vroeg heel wat meer van mij. Ik kwam goed uit de opening en had een fijne positie. Maar doorstoten kon ik niet. Mijn tegenstander bood twee keer een remise aan, maar ondanks een achterstand op de klok wilde ik graag doorspelen. Dit werd beloond. Op zet 34 maakte mijn tegenstander een grote fout. In onderstaande positie speelde zij Pc5, met het idee mijn torens te vorken op d7. Het is echter een verliezende blunder. De d4-pion valt, met aanval op de toren en ook een dreiging van schaak. Zoals wel vaker volgt er na een fout, nog een fout. En de partij eindigde hierna snel. 2/2

Een succesvolle eerste dag dus, maar het toernooi was nog lang.

Dag 2

Zaterdagavond werd de indeling voor ronde 3 bekend. Ik mocht het zondagochtend in ronde 3 opnemen tegen club- en teamgenoot Jan van Gijsen. Jan was de speler met de hoogste rating van de groep en mocht daarom op het live board starten. En door twee overwinningen op rij, was hij daar gebleven.

Ronde 3
Ik speelde een hele solide partij. Jan ging de tweemaal achter elkaar de mist in door te slaan op c5 en daarna direct Dc2 te spelen en van het bord te lopen. Toen Jan terugkwam, trof hij de onaangename verrassing Le4 op het bord. Wit moet materiaal inleveren en staat verloren. 6 zetten later gaf Jan op. Ik mocht op het live board blijven en ik was vastbesloten om het bord niet meer los te laten. 3/3.

Ook na deze partij ging ik naar huis, deed ik mijn ogen 25 minuten toe en keerde ik opgefrist weer terug in het wijkcentrum. Dan rijst nogmaals de vraag: was dit het geheime ingrediënt?

Ronde 4
De vierde partij werd een hele interessante. Ik gaf in het begin wat kansen weg. Door lang te rokeren versnelde ik de aanval van zwart. Echter, uiteindelijk begreep ik beter dan mijn tegenstander dat deze stelling vooral om tempo draaide. Hij koos voor wat passievere zetten, terwijl ik in de aanval ging. Toen mijn aanval vanaf zet 21 doorzette, was er geen houden meer aan. Zijn stukken stonden aan de verkeerde kant van het bord en ik kon heerlijk vooruit spelen. 30. Dd5 vond ik wel een mooie vondst, met een matdreiging op g1. De partij eindigde met mat op het bord. 4/4.

Dag 3

Ronde 5
Dit is de partij die mij – voor zover nog mogelijk – grijzen haren heeft bezorgd. Ik kwam goed uit de opening en ik had een betere positie. Ik had meer ruimte en betere stukken. Toen ik op de h-lijn wilde aanvallen, kantelde de partij. Mijn stukken werkten niet meer goed samen en wit kon zijn stukken hergroeperen. Mijn aanval op de koningskant was zowel te zwak als te langzaam. Om het nog ingewikkelder te maken: na zet 25 had ik nog 1 minuut 47 op de klok tegenover ruim 33 minuten voor wit. En de partij eindigde op zet 78…! Ik voelde de toernooizege dan ook door mijn vingers glippen. Maar als ik een ding geleerd heb in de afgelopen periode is dat passiviteit nooit de oplossing is. Ik besloot daarom mij niet terug te trekken. Mede door de klok waren het niet altijd de beste zetten. Maar waar het kon, waren ze naar voren gericht.

Dit werkte. Mijn tegenstander speelde op de klok en hoopte op een grote fout. Foutjes kwamen er zeker, maar hij kon het niet afstraffen. En langzamerhand kwamen onze klokken dichterbij elkaar en slopen mijn pionnen naar voren. En waar wit eerst voor de winst speelde, stond hij nu zelf onder druk. Op zet 56 maakte hij de beslissende fout. Ik heb net Df3 gespeeld en onder druk van de klok, sloeg wit hier op f3. Ik wist direct dat dit gewonnen was, maar ik moest er nog wel even voor werken. Na een lange strijd – dit was de laatste partij van de zaal en volgens mij zelfs van de hele ronde – stond ik nog op 100%, als enige van het alle deelnemers! 5/5.

Veel tijd om bij te komen was er niet, want zo’n 35 minuten later zou de laatste ronde beginnen. En wat voor een! Het ging om de titel. Ditmaal zonder powernap. Het werd een rondje lopen door de wijk en wat boterhammen tijdens de wandeling.

Ronde 6
Op het live board speelde ik tegen de enige speler die mij nog kon passeren, een Duitse jongen met 4,5 punt. Stiekem hoopte ik dat hij diezelfde dag nog huiswaarts zou gaan en dat hij baat had bij een korte partij. Helaas wist ik nonchalant te ontfutselen dat hij en zijn familie nog een nachtje zouden blijven. Toch bood ik na 13 zetten remise aan, in de hoop mijn toernooizege veilig te stellen. Zijn glimlach verraadde een een vriendelijke ‘jij-vuilak-gedachte’. Toch accepteerde hij het vrijwel direct. Met een remise garandeerde hij zich van een (eventueel gedeelde) tweede plek.

We schudden elkaar de hand en zetten de stukken terug in de originele stelling, op de koningen in het centrum na. Ik had het toernooi gewonnen! Direct daarna volgden de felicitaties van de spelers van de live borden naast en achter mij. En dat is toch wel een ‘kicken’ (gebruiken mensen dit woord nog?) gevoel.

Ik moet zeggen: het geeft ontzettend veel voldoening.

De afgelopen tijd heb ik hard gewerkt. Op TATA-steel scoorde ik slecht en ook mijn twee meest recente competitiewedstrijden gingen ondanks goede posities verloren. Ik heb al mijn verliespartijen geanalyseerd en ik heb daar veel uitgehaald. Momenten waarop ik toen die partijen weggaf, wist ik tijdens dit toernooi te herkennen. En dus betere zetten te vinden.

Het verschil tussen mijn beste spel en mijn slechtste spel is nog groot. Door goed naar mijn verliespartijen te kijken, kon ik het aantal grote fouten tot een minimum beperken. Mijn niveau was daarom een stuk hoger dit toernooi. En daar ben ik zowel blij mee, als trots op.

Daarnaast heb ik recent veel puzzels gedaan. Niet online, maar gewoon met een boek, de stelling opzetten en achter het bord nadenken. Dit heeft niet alleen mijn calculatie verbeterd, maar ook vertrouwen gegeven. Zeker in situaties met weinig tijd op de klok wist ik dit toernooi vaak snel de juiste keuzes te maken.

Als variant op ‘de kost gaat voor de baat uit’, opper ik graag: ‘hard werken gaat voor de rating uit’. Ik ben ontzettend blij dat het er nu allemaal uit kwam. Ik heb er in ieder geval van genoten. Nu even een paar dagen rustig aan doen en dan gaan we weer aan de slag.

Tot slot nog een woord van dank. Tijdens het toernooi heb ik veel berichten gekregen en velen van jullie leefden mee. Dat was een leuke ervaring.

Het ASK win je door aan schaakvaardigheden te werken.

En misschien ook wel een klein beetje in bed.

Uw tweevoudig ASK-winnaar,

Lennart van der Kraan