De jeugd steelt de show bij het zesde!

Met vier invallers in de gelederen reisden we af naar Haarlem om tegen het zesde van Het Witte Paard te spelen. Naast Jos en Joachim speelden er twee jeugdspelers uit stap 4 mee: Tijuvardan en Marcello. De gemiddelde rating van de tegenstander lag bijna 200 punten hoger dan de onze, dus het zou weer een zware middag worden.

Om met de jeugd te beginnen: Marcello scoorde het eerste halve punt voor De Waagtoren! We stonden op dat moment al 4-0 achter en HWP verzekerde zich met deze remise van de overwinning. De tegenstander van Marcello wist mij te vertellen dat Marcello ergens een pion verloor, maar dat beiden kansen hadden in de partij. Een remise was wat hem betreft dan ook de juiste afspiegeling. In je eerste klassieke partij remise houden tegen een 1600+ speler is grote klasse!

Dan Tiju. Hij kwam vroeg in de partij een stuk voor te staan en stond de hele partij goed. Helaas kon hij het niet omzetten in een overwinning. Tiju verloor wat tempi in een ingewikkeld eindspel waardoor niet hij, maar zijn tegenstander een pion kon promoveren. Hij vocht nog door omdat hij zelf ook op het punt van promoveren stond. Het bleef bij bijna en Tiju moest opgeven. Ook hier: grote klasse! Nu al in staat zijn om een winnende positie af te dwingen tegen een voormalig 1744-speler is veelbelovend!

Dan over naar de ‘senioren’. Invaller Jos was als eerste klaar. Het ratingverschil met zijn tegenstander was groot en Jos moest helaas verloren opgeven. Joachim – die vanuit Harderwijk kwam om in te vallen – had wat pech onderweg. Met een kwartier achterstand op de klok begon hij aan zijn partij. Hij verloor een pion, maar was vastbesloten om te vechten. Hij was helaas niet in staat om het om te draaien en voldoende tegenspel te creëeren. Joachim kon huiswaarts. Wie weet verschijnt er nog een videoanalyse van de partij. Zijn tegenstander maakt namelijk YouTube-video’s onder de naam Schaakmaat.

Ook Richard had het zwaar. Hij maakte ergens een fout en kon dit niet meer rechtbreien. De druk op zijn nog-niet-gerokeerde koning werd te groot en Richard moest zijn tegenstander feliciteren. Op onze hoogste twee borden ging het helaas niet beter. Naast mij hoorde ik Jan de kreet ‘BRILJANT’ uitroepen. Het bleek een cynische opmerking richting zichzelf. Hij liet zich in een dodelijke pin zetten en ging mat. Op bord 1 voerde Ronald een felle strijd. Hij stond beter, maar gaf pardoes een toren weg. Er zat nog wel leven in de stelling, maar het bleek niet genoeg. Ronald moest niet veel later opgeven.

Dan de auteur in kwestie. Ik vocht een gelijkwaardige strijd uit op bord 3. Dat veranderde toen mijn tegenstander dacht een pion te winnen door in onderstaande stelling Pb4 te spelen. Pb4 valt zowel mijn loper op d3 als mijn a2-pion aan. Daarnaast opent het de aanval met de toren op mijn d4-pion en ook mijn loper op d2 staat niet lekker. Actie vereist dus.

Ik sloeg op b4, waarop zwart Txd4 speelde met een dubbele aanval op mijn lopers. Het hele idee achter Pb4.

Het idee werkt echter niet. Hier heeft wit Lc4 en mijn toren doet wonderen als verdediger.

De zet b5 om mijn loper weg te jagen helpt niet. Ik heb dan de zet Tfd1. Bij Txc4 is het Td8#. En bij Txd1 en Txd1 dreigt ook mat op d8. Zwart moet dit oplossen en wit krijgt een tempo om de loper te bevrijden. Enfin, op zet 23 won ik dus een stuk. Een ‘easy win’ werd het niet, want traditiegetrouw had ik al veel tijd verbruikt. Na zet 21 had ik 7 minuten op de klok en moest ik nog 19 zetten doen om de tweede tijdcontrole te halen. Gelukkig was de stelling overzichtelijk.

Uiteindelijk wist ik de winst nog bijna te vernachelen. Op de vervloekte zet 40 offerde ik onnodig mijn loper, met het idee wat pionnen op te rapen en een actievere koning te hebben. Alhoewel onnodig, was er met het plan niets mis. Door een slechte koningzet gaf ik zwart echter ineens spel. Gelukkig miste zwart zijn kans. Uiteindelijk kreeg ik zwart in Zugzwang waardoor hij de verdediging van zijn a-pion los moest laten. Met twee gedekte vrijpionnen op de damevleugel vond mijn tegenstander het welletjes. De eer gered voor De Waagtoren.

HWP Haarlem 6 – De Waagtoren 6 6,5 – 1,5

Tot slot nog een woord van dank aan Peter, Frank, Jos, en Sander. Het was een grote uitdaging om het team compleet te krijgen en jullie hebben mij uitstekend geholpen. Leuk om te zien dat de jeugd klaarstond en dat beiden het goed deden!