Op 22 oktober was het tijd voor de eerste KNSB-bekerronde. Er werd niets aan het toeval overgelaten, dus vloog Jan zwaar geschut in om het nietige Bakkum te bestrijden. Onderweg probeerde hij niet-aflatend onderschatting uit te bannen door voor te spiegelen dat er mogelijk een 2000-en/of een 1900-speler mee zou doen. Alsof de Zwitserse Davis Cup captain Roger Federer angst probeert in te boezemen door te vertellen dat Nederland Tallon Griekspoor of Botic van de Zandschulp heeft. Toch schoot de preek van Jan zijn doel niet voorbij. Yong Hoon onderschatte de 5e klasser geenszins, al wist hij wel te vertellen dat je te allen tijde 0,8 ratingpunt wint, zelfs tegen iemand met een rating van -342. Er vielen dus, naast een ticket voor de volgende ronde, ook nog zo’n 3,2 ratingpunten op te rapen. En dat op een regenachtige dinsdagavond. Een inspectie van het wedstrijdformulier leerde dat we over 4 borden een overwicht hadden van een kleine 1500 Elo-punten. 1474 om precies te zijn. Dat is dus een extra Nico Brugman in de gelederen.

Nadat we om de plaatselijke biljarters hadden geslalomd, bereikten we het zaaltje, waar de interne competitie -of iets wat daarvoor doorgaat- al in volle gang was. Het was een fraai schouwspel. Lopers werden van wit naar zwart geschoven, schaak hoefde niet te worden opgeheven en zelfs de beginstelling vertoonde de nodige anomalieën, maar het mocht de pret niet drukken. Toen Jan de aanwezige heren tot enige stilte trachtte te manen, reprimeerde men dat rumoer nu eenmaal bij schaken hoort, aangezien het een kroegsport betreft. Koffiehuisschaak in optima forma. Maar nu een sfeerimpressie van onze wedstrijd.

Waar wij onze zetten nog op een menukaart mochten schrijven, noteerde de tegenstander van Jos in het geheel niet. Hij voerde de zetten direct in op zijn telefoon, maar was alleen vergeten Stokfish te installeren. Jos won binnen 3 zetten een pion en ging aan het bier. Mijn tegenstander toonde geen enkele intentie om te winnen. Maar helaas ook niet om te verliezen, dus werd het een lange zit met mijn verkouden hoofd. Yong Hoon zette zijn stukken optimaal neer, terwijl die van zijn opponent over elkaar heen struikelden. De tegenstander van Ruud gaf een clubgenoot de opdracht om diens strijd tegen de Grote Adema op de gevoelige plaat (of iPhone) vast te leggen. De partij ging gelijk op.

Jos won. Een formaliteit of, zoals hij zelf zei, ‘een verloren avond’. Ik ruilde mijn twee lopers voor evenzovele paarden om wat onbalans in de stelling aan te brengen, maar voordeel was nog ver te zoeken. Yong Hoon had zijn tegenstander stevig in de houdgreep. Ruud stond gelijk, wat zijn tegenstander enkele malen tot een remiseaanbod verleidde.

Jos keek toe hoe ik worstelde om iets te creëren in een gelijke stelling met T+P tegen T+L en beiden een handjevol pionnen. Yong Hoon wurgde zijn arme tegenstander langzaam maar zeker tot hij geen ademruimte meer had. Ruud kwam er niet echt doorheen bij zijn fan en moest alle zeilen bijzetten om niet in het nadeel te geraken. Toch sloeg hij remise nog maar eens af.

Hoe lang de tegenstander van Yong Hoon ook aan zijn snor draaide, hij zag geen andere uitweg dan een stuk in de aanbieding te doen, waarmee het punt feitelijk binnen was. Ik creëerde van lieverlee een vrijpion die me richting de overwinning moest leiden. De tegenstander van Ruud bood inmiddels geen remise meer aan, maar brulde het steeds luider door de zaal. Een keer of dertig dezelfde stelling, maar tot zijn spijt noteerde hij niet meer. HET IS REMISE!!!

Yong Hoon won. Ik deed er iets langer over, maar met een stuk minder ging mijn tegenstander door de vlag. De eerder zo vriendelijk ogende playing-teamcaptain beende de zaal uit, waarna niemand nog iets van hem vernomen heeft. Ruud liep inmiddels serieus gevaar dat hij tegen een uppercut aan zou lopen van de rood aanlopende tegenstrever. Deze tierde, blind van razernij, dat het ECHT ECHT ECHT REMISE was. En hij had gelijk want zelfs de man die de witveldige loper liet vreemdgaan met de verkeerde kleur had dit niet meer kunnen verliezen. Maar Ruud gaf geen krimp, speelde nog een kwartier door met koning tegen koning, voordat hij het heilloze van zijn missie inzag. Remise dus, tot grote opluchting van zijn tegenstander, die uitgebreid de felicitaties in ontvangst nam.

In de analyse werd de gang der stukken nog even uit de doeken gedaan aan de gemiddelde Bakkummer, waarna het inmiddels woensdag was voordat de terugreis kon worden aangevangen. Zo werd het met een overwicht ter grootte van Nico Brugman slechts 0,5-3,5 en bleven de ratingpunten in Bakkum. In de volgende ronde nemen we het op tegen De Wijker Toren. Volgens Jan zou er wel eens een 1900-speler mee kunnen doen.

 

Bakkum De Waagtoren    
Fred Kok 1826 Yong Hoon de Rover 2344 z-w 0 – 1
Henk van der Eng 1766 Frank Agter 2206 w-z 0 – 1
Fons Vermeulen 1751 Jos Vlaming 2029 z-w 0 – 1
Arno Schlosser 1739 Ruud Adema 1977 w-z ½ – ½
Gemiddelde Rating: 1771 Gemiddelde Rating: 2139   ½-3½