drulovic

Telefoonterreur

By Published On: 22 april 2012Categorieën: Columns, De Waagtoren 1 (2011-2012)Views: 15878s Reacties on Telefoonterreur

Onderweg naar onze kampioenswedstrijd maakte Jos ‘De Duitser’ Vlaming mij erop attent dat ik bij de poging aan alle afzonderlijke teamleden een stukje te weiden ergens halverwege ben gestopt. Ik moest hem gelijk geven. Ruim de helft van de kampioenen heeft de revue nog niet gepasseerd. Mijn hoofd draaide onmiddellijk richting onze chauffeur en ik bedacht wat zo kenmerkend voor hem is. Hij is een boegbeeld van het Alkmaarse schaken, speelt al sinds mensenheugenis in het eerste team en heeft een degelijke speelstijl. Meer persoonlijk kan ik zeggen dat het jaren geduurd heeft vooraleer ik mijn eerste overwinning mocht noteren tegen deze routinier. Wat het zo moeilijk maakt om tegen Gerard te spelen is zijn ondoorgrondelijkheid. Of hij nou mat in 1 kan geven of 5 torens achter staat, hij vertrekt geen spier. En dat kan een tegenstander best onzeker maken. Ja, over Gerard ‘Sfinx’ De Geus kon ik best een stukje schrijven, besloot ik.

Eerst nog even die verfoeide gezamenlijke slotronde afwerken in Amsterdam. Naast het feit dat we ons kampioenschap niet voor het uitzinnige thuispubliek konden behalen, was er overigens nog een wagonlading kritiekpunten op te noemen. Het was ongezellig, te warm, de tafels te klein en er waren te weinig wedstrijdleiders. De overige 31 minpunten mag Jan P. de media in slingeren, voordat ik te veel afdwaal. Om door de Amsterdamse Sjoerd Kelders niet voor zuurpruim te worden uitgemaakt, wil ik nog wel één pluspuntje memoreren. Namelijk de voorzorgsmaatregelen die waren getroffen om ervoor te zorgen dat iedereen voor de partij zijn telefoon uit zou zetten. Reeds op de voordeur van het lyceum was een waarschuwingsplakkaat geplakt, waarop met koeienletters ‘telefoon uitzetten’ stond geschreven. Deze boodschap werd binnen nog enkele malen herhaald, zodat zelfs de meest in zichzelf gekeerde schakers de boodschap niet zouden ontgaan. Het verzoek van onze teamleider tijdens het inleidende praatje, om aan eenieders telefoon te denken werd dan ook enigszins lacherig ontvangen.

Terug naar Gerard. Hij speelde tegen een ietwat excentrieke oudere heer, die ondanks de tropische temperaturen in het oude schoolgebouw een drietal sjaals had omgeslagen. Uit privacyoverwegingen zal ik zijn naam niet noemen en me beperken tot zijn nickname (sorry Wim) PieMel, hetgeen een samentrekking is van de eerste drie letters van zijn voor- en achternaam. Hij baarde al vroeg opzien door Gerards vriendelijke aanbod om een verfrissing mee te brengen resoluut af te slaan met de woorden: ’Ik bied niks aan en ik neem niets aan tijdens de partij, want ik hou er niet van om de klok stil te zetten’. Een enkeling fronste de wenkbrauwen, maar spoedig keerde de serene rust weder.

Het duurde precies een halfuur. Toen gebeurde er namelijk iets waardoor ik niet zal uitweiden over Gerards vileine techniek, zijn huisvariantjes en alle andere redenen waarom Marten Coerts een poster van hem boven zijn bed heeft hangen.
Als je een speld kunt horen vallen, laat het zich raden hoe we schrokken van een keiharde ringtone. En niet zomaar eentje. Nee, het was zo’n standaard riedeltje waarmee zelfs de allereerste oerversie van de mobiele telefoons waren uitgerust. Vreselijk irritant. Eén moment was de vertwijfeling van de gezichten af te lezen. Wiens telefoon was dat? Hoe kon dit gebeuren?

Langer dan een seconde of twee duurde dat echter niet. Het was Gerards tegenstander die aan alle onzekerheid een einde maakte. JE TELEFOON GAAT AF! Gerard liep zenuwachtig richting zijn tafel, waar hij zijn gsm pontificaal naast het bord had geposteerd. Hij leek nog niet te beseffen welke consequentie dit miniconcert zou hebben. Maar ook daaraan maakte zijn tegenstander fluks een einde. Ik kan er niets aan doen, maar je hebt verloren!! Hij glunderde zichtbaar van dit presentje. Ik vind dit ook niet leuk! zei hij met gebalde vuist. Gerard stamelde enkele kreetjes, maar was te verbouwereerd om het op taal te laten lijken. De tegenstander had duidelijk een grotere woordenschat. Hij bleef zich nadrukkelijk excuseren. Ik zou liever ook niet zo willen winnen! hijgde hij na enkele salto’s door het lokaal te hebben gemaakt. Gerard wilde zijn telefoon uitzetten, om zijn teamleden weer wat rust te gunnen, maar werd hiervan weerhouden door opnieuw PieMel. Nee, ik wil dat je hem aan laat staan! brieste hij, terwijl hij met een buikschuiver bijna tegen de toegesnelde wedstrijdleider Gerard van der Graaff botste. Hij stond vlug op, rende rondjes met zijn hand achter het oor, alsof hij een staande ovatie in ontvangt wilde nemen. Als je telefoon dan toch af moet gaan, dan het liefst tegen zo’n prachtige opponent.

Ik wil het ook liever niet op deze manier!! brulde hij buiten adem. Gerard besefte dat er geen ontkomen aan was. Hij schudde zijn tegenstander de hand, wat nog geen sinecure bleek, aangezien deze inmiddels door de gangen stormde : ‘Ik vind het niet leuk op deze manier! Maar ik moet nou eenmaal claimen!’ In het voorbijgaan greep hij de hand van Gerard, die vervolgens naar buiten snelde om te kijken wie hem zo dringend nodig had. Dit zal wel nooit boven tafel komen, al beweren getuigen dat ze Gerard door de telefoon iets over Eurodisney hoorden prevelen. Enkelen vernamen daarnaast nog iets over een plan dat gesmeerd liep. Voordat men echter zekerheid kon krijgen over de precieze gang van zaken werd Gerard omver gelopen door zijn opponent, die de straat op spurtte om aan eenieder die het niet wilde horen te verkondigen hoe vreselijk hij het vond om op zo’n manier te moeten winnen.

Gelukkig hadden mijn overige 6 teamleden minder op met Eurodisney, en pakten zij 5 bordpunten, wat samen met mijn halfje meer dan genoeg was voor het kampioenschap. Toch zal deze wedstrijd de boeken in gaan als de wedstrijd van Gerard ‘Vodafone’ de Geus. En mijn goede bedoelingen ten spijt, zal niemand het de komende decennia meer hebben over de schaakkwaliteiten van Gerard.

8 Comments

  1. Avatar
    greatron12003 22 april 2012 at 16:33

    een bijzonder leuk stukje, als je het goed leest met gezonde ironie.
    Prachtig die zogenaamde Nickname PieMel.
    Een poster van Gerard boven Martin zijn bed,gezonde fantasie op en naast het schaakbord!
    Met andere woorden een poosje terug het leuke stukje, ik stop met schaken.
    Als je zo veel fantasie hebt, naast en op het schaakbord! blijf schaken en alsjeblieft tot op hoge leeftijd!
    Komende generaties, worden dan mogelijk ook geboeit om het schaken in alkmaar voort te zetten!
    langs deze weg, eerste van de Waagtoren allemaal gefeliciteerd!
    Tweede het is jammer! maar via Facebook, begreep ik toch gepromoveerd!
    dat jonge geweldige spelers als Dennis en Maaike keetman wellicht via het tweede de sprong naar het eerste maken.
    Bijzonder mooie partij van Dennis tegen Sjoerd Plukkel1
    Als laatste! Als je ASK behoorlijk loopt, ben je altijd min of meer tevreden, al red ik het alleen door in spannende stellingen wat beter rustig te blijven dan vroeger.
    Afgelopen vrijdag al genoeg gedaan! Maar ASK organisatie , Tapijtgigant Nico Mak, topschrijver Jos Vlaming! Erg gelachen! Tot aan het volgende ASK, daar voor natuurlijk ook! Onder andere deze zomer in de Pilaren, groet

    Ronald Kamps

  2. Jan Poland
    Jan Poland 22 april 2012 at 17:44

    Frank
    Je bent je roeping misgelopen, je bent een getalenteerd humorist, nu maar even afwachten of het bestuur weer een kwade brief krijgt (Frits heeft het op het moment al druk genoeg met corresponderen). Wij hebben genoten van je verslag.
    Jan en Marian

  3. Arthur
    Arthur 22 april 2012 at 20:48

    Hilarisch.

  4. Avatar
    josvla 22 april 2012 at 20:27

    Frank, wat een leuk stukje weer. Ik heb meteen geprobeerd Gerard te bellen voor een reactie maar hij nam niet op..
    Wie kunnen wij nog meer verwachten?
    Ronald, wat een leuke reactie. Ik geniet daar altijd zeer van, je bent heel positief en complimenteus. Bedankt!
    Nog één voor allen: ik ben nog aan het nagenieten van kampioenschap eerste en promotie van het tweede. Dat laatste vind ik eigenlijk net zo leuk als het eerste. Heel goed voor de club, aansluiting, doorstroming, noem maar op. Allen die het mogelijk maakten gefeliciteerd!!
    PS Marten, als je de poster niet meer wilt, mag ik hem dan?

  5. Ruud Niewenhuis
    Ruud Niewenhuis 22 april 2012 at 21:56

    1e en 2e gefeliciteerd! Frank, leuk stukje; PieMel: mooie vondst… Jos, misschien is ook een bedankje op z’n plaats aan alle 3e teamspelers die hun beste spelers hebben moeten uitlenen en daardoor gedegradeerd zijn. Hopelijk keert het 3e volgend jaar terug in de promotieklasse om aansluiting bij de Waagtorentop te houden…doorstroming was er al…

  6. Avatar
    josvla 23 april 2012 at 15:30

    Ja natuurlijk Ruud, allen die het succes mogelijk hebben gemaakt bedankt en gefeliciteerd.

  7. Bodhi
    Bodhi 23 april 2012 at 19:16

    Heren gefeliciteerd !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Grote klasse, nu doorzetten in de volgende klasse !

    Gr,

    Jeroen Smorenberg

  8. marten coerts
    marten coerts 23 april 2012 at 20:59

    De hartelijke felicitaties voor het behaalde kampioenschap en natuurlijk veel succes in de Tweede klasse met hopelijk zo min mogelijk invallers… (laten we daar maar eens duidelijke afspraken over maken).
    Als laatste wil ik met name Jos Vlaming met zijn geweldige score (8 uit 9!) een compliment maken, hoewel ik – inderdaad Jos – voor het slapen gaan toch altijd even naar Gerard kijk, om daarna eindeloos te dromen van te kunnen schaken zoals hij…

Leave A Comment