Het maakt niet uit of het goed is, als het maar mooi is!

By Published On: 1 augustus 2011Categorieën: Verslagen, Zomeractiviteiten4s Reacties

Het zal ongeveer 10 jaar geleden zijn dat ik voor de eerste maal in mijn leven een weekje in New York vertoefde. Een week de toerist uithangen en alle highlights bekijken die ik al vele malen op televisie had gezien. Ground Zero was net Ground Zero, alle andere verplichte bezienswaardigheden stonden nog overeind. In Harlem werd vrolijk gospel gezongen en Takeru Kobayashi had net weer een nieuw record gevestigd. Een week als vele andere, een week in De Grote Appel.

Afgelopen zaterdag moest ik plots aan deze stedentrip denken. Ik zat buiten op een terrasje, op een boot, te schaken. Terwijl op het schaakbord zich de mooiste patronen ontvouwden (zoals Ger Peereboom placht te zeggen: “het maakt niet uit of het goed is, als het maar mooi is”), schuifelden de toeristen en terrasgangers langs de boot en lieten hun goedkeurende, bewonderende soms meewarige blikken over de schaakborden glijden.
Ik was even weer terug in New York, in Washington Square Park waar ik zelf één van die toeristen was en werd gegrepen door de schoonheid van het schaakspel. Het moet in Washington Square Park zijn geweest dat ik bevangen werd door de droom (“I have a dream”) om schaker te worden (niet veel later zou ik mij aanmelden bij een schaakvereniging).

Wat is het toch, dat ons doorgaans als enigszins saai ervaren spel, zodra op straat gespeeld, zo’n aantrekkingskracht heeft? Dat drommen voorbijgangers zich rond de schaaktafel scharen? En hoe komt het dat menig schaker dergelijke ervaringen in het buitenland heeft kunnen opdoen (lees hiervoor bijvoorbeeld de schaakartikelen van Ger, Henry & Co over hun ‘buitenland-avonturen’ in het onvolprezen schaakfeuilleton “De Waagschaak”) terwijl het beeld van buiten spelende schakers in Nederland een zeldzaamheid lijkt? En spelen we gewoon beter en aantrekkelijker in de buitenlucht?

Terwijl ik in gedachten antwoord probeerde te vinden op deze vragen, gaf ik pardoes een stuk weg aan Ron Greven. Direct was ik terug in de realiteit. De harde realiteit van het inmiddels befaamde “R&T-summer-chess-tournament”.

Het zal u, lezer van deze website, niet zijn ontgaan dat er deze zomer gewoon geschaakt wordt. Iedere week organiseren Ruud Niewenhuis en Ton Marcus een mini-toernooitje in café De Pilaren in het centrum van Alkmaar. Gezelligheid staat voorop. Met een relatief klein deelnemersveld zijn de ratingverschillen immers al snel groot. Tel daarbij op, dat de meeste spelers elkaar vaker treffen en u zult raden dat éénieder al voor het toernooi aanvangt, een persoonlijke inschatting maakt van de eindranglijst.

Afgelopen zaterdag heb ik voor de tweede maal meegedaan. Na een korte bestudering van het deelnemersveld vroeg ik mij af, na hoeveel rondes ik de eerste plaats zou kunnen veiligstellen. Geen serieuze tegenstanders deze week. Dat bij een gezelligheidstoernooi ook andere factoren een rol spelen (welke muziek wordt gedraaid, zegt het publiek voor en drinkt je tegenstander thee of bier) had ik ook deze tweede maal niet kunnen vermoeden. Ik liet mij weer verrassen door de omstandigheden.

Met 10 deelnemende schakers (waarvan Paul Koks helemaal uit Den Haag!) koos de wedstrijdleiding ervoor om iedereen tegen elkaar te laten spelen. Wel zo gezellig. Dat ook de zomerschaak zich voltrekt volgens aloude wetten van een schaaktoernooi is niet verwonderlijk. Alle gewonnen partijen zijn briljant gespeeld, de verliespartijen verblunderd en de remises een geluk voor de tegenstander. In ieder geval bij mijn eigen partijen.

Met dit in gedachten had ik er vrede met de uitslag:

1. Frank Agter – 9 punten
2. Ron Greven – 6,5 punten
3. Ton Morcus – 6 punten
4. Paul Koks – 4,5 punten
5. Jan Barteling, Peter van Diepen, Ton Fasel – 4 punten
8. Theo de Bruijn – 3,5 punt
9. Ger Lemmen – 3 punten
10. Ger Peereboom – 1,5 punt

De komende weken zal ook op zaterdag worden gespeeld. Het zou leuk zijn als van die duizenden (toch?)  bezoekers die deze webpagina dagelijks raadplegen de komende weken iets meer mensen de weg naar De Pilaren weten te vinden. Goede initiatieven moet je aanmoedigen dus draal niet en meld je aan bij Ton Marcus (Ruud speelt nog een week in Vlissingen): (a.morcus@zonnet.nl) Om kwart voor twee binnenlopen bij De Pilaren kan ook (zolang er plaats is).

Ik kijk er in ieder geval naar uit om wat meer tegenstanders van het bord te hakken! U bent gewaarschuwd!

4 Comments

  1. greatron12003 8 augustus 2011 at 10:58

    Afgelopen zaterdag was in eerste instantie afwachten wat is de opkomst? Ronald Groot was verder op in het land en scheurde met 160 richting Alkmaar.Om 15.00 zou hij daar moeten zijn. Of het bekeuringsgeld in de Waagtorenkas terecht komt of de geldcrisis gaat helpen, Ronald en de rechtsorde zijn er nog niet over uit.
    Wij begonnen met 7 man en Ger had een bye een heftige discussie of dat een 1 of half moest zijn? Want alles wat je niet hebt kom je aan het einde te kort!
    Vandaag hadden we geen inleggeld, voor de rest van de middag en avond wel een overschot aan pilarengeld.
    Tot de komst van Ronald, nam de nieuwe waagtorencrack Tom Morcus brutaal de leiding, ondergetekende wist over de eerste 8 rondes alleen te winnen van Ger Peereboom! Die overigens de rest van de middag kenbaar maakte qua spel, dat buitenstaanders zich moeten realiseren te gast te zijn bij de Waagtoren.
    Clubgenoot Jan Barteling maakte terecht inbreuk op die regel, voor de eindstanden verwijs ik naar Tom M of Ton F.
    Een gigantische wolkbreuk, bedreigde waagtorenstukken, klokken etc. rond 4 uur, gelukkig niet vergezeld door de windhoos uit Friesland, want anders hadden wij niet alles kunnen beschermen.
    Ook de toorn van Walter zou daar na niet misselijk geweest zijn (grapje)!
    De eerste cycli werd alsnog gewonnen door Ronald Groot.
    De komst van voorzitter Frits en Good old Arie Boots, leidde tot een bonus van een extra snelschaaktoernooi.
    In deze cycli klopte ik zowaar Ronald in zijn gevreesde Caro Kann dat maakte hij later op de avond weer goed.
    Good old Arie Boots met de eeuwige jeugd liet ook nog even goed zien dat er met hem nog steeds niet te spotten is.
    Gerard Muziek peereboom, het hoeft niet goed te zijn als het maar mooi is, liet mij ook zien dat hij soms scaakt als een muziekstuk met gevoelige noten, een bulderende lach van mij! met wat licht onbegrip van clubgenoot Jan Barteling (duurde kort overigens!) begeleidde zijn overwinning op mij.
    voor de uiteindelijke uitslag verwijs ik weer naar eerstgenoemde heren.
    De avond duurde voor Ton F, Jan B, Ronald G en K nog lang. Genietend van het mooie spel en onze steeds grotere miskleunen, kwamen wij de avond door.
    Gerard Brouwer liet tussendoor op het schaakbord zien, er is niet met hem te spotten! Ton F en Ronald G moesten hard werken voor het punt!
    Later op de avond ging Rob M (DOS) er genadeloos van af tegen Gerard!
    Rest mij in navolging van Ton F, geen 1000 bezoekers uit te nodigen, maar 2000 bezoekers van deze site.
    Roland Punt, Ruud Nieuwenhuis en Alex Albrecht te complimenteren met hun goede of behoorlijke scores in Zeeland.
    Zaterdag dertien Augustus bent u om 14.00 weer welkom in de pilaren en natuurlijk ook dinsdag vanaf 21.00

    Ronald K

  2. TF 19 augustus 2011 at 12:26

    Wereldberoemd… in Den Haag: http://www.haagseschaakbond.nl/content/view/1788/1/

    Leuk stukje, Paul!

Leave A Comment