Koedijk getroffen door Waagtoren storm

Dit stukje zou aanvankelijk woensdagavond al geplaatst worden maar dat lukte door technische problemen niet. Dat werpt dan een ander licht op de mededeling van Arno Vrins.

Het kersverse Waagtoren lied neuriënd betraden de spelers van het Vierde de welbekende locatie ‘Rietschoot’ om het op te nemen tegen Koedijk. Wij waren vroeg en dus ruim tijd om al schertsend koffie mét te nuttigen en om te helpen met opzetten van stukken en het instellen van de klokken. En omdat onze 1e bord speler er nog niet was ook nog enige vertragingstactiek. Om 10 over 8 na een inleidend praatje van Arno Vrins konden we beginnen. En passant deelde Arno mee dat de inschrijving voor Tata morgenochtend (woensdag) openging en dat het binnen een uur wel volledig ingetekend zou zijn. Als je dit leest ben je wel te laat dus.

We begonnen met een achterstand. Aart (met zwart) antwoordde met zijn bekende Ben Oni op 1. d4 maar de tegenstander ontliep alle gekende paden. Aart wist daar blijkbaar niet goed raad mee en stuurde op een gegeven moment de g en h pion naar voren. Laat dat nou net de pionnen zijn die de Koning helpen verdedigen en daar wist Hans de Jong wel raad mee. Vanuit mijn ooghoeken zag ik Aart nog net ten onder gaan door een slinkse Paard/Loper manoeuvre. Fred trok de stand gelijk door in de opening al een pion te winnen ten koste van een wat wankele Koningsstelling. Het ging een tijdje goed maar toen ik stond te kijken hoe Fred zijn Dame pakte, die posteerde naast een vijandelijke Toren, plotseling het gevaar zag en de Dame terug haalde naar de uitgangspositie, nog een tijdje nadacht en toen de Dame in arren moede op d2 plaatste, toen vreesde ik even dat Fred het niet zou redden. Gelukkig kwam hij tot zinnen en bracht het punt binnen. Volgens de tegenstander had Fred het nog sneller kunnen doen. Verdorie, dacht ik het niet, verre van vlekkeloos.

We kwamen wederom op achterstand door Ger die zijn opening mishandelde. Dat viel volgens Ger wel mee maar hij kwam toch een stuk achter te staan en werd vervolgens opgerold. Ik trok de stand weer gelijk door Andre Buter te verslaan. In een Konings Indiër kreeg ik het befaamde pionnetje op e6 en nam Andre in de hou(d)(t)greep en met mijn Dame op de b lijn, Torens op c en d lijn kon hij geen vin verroeren. Het resulteerde in kwaliteits- en stukwinst en toen was het tijd voor bier.

Nu werd het pas spannend. Nico had een stuk gewonnen en er kwam een lastig eindspel op het bord. Nico met Paard en twee pionnen op de a en b lijn, de tegenstander 3 pionnen op de a, c en h lijn. Nico moest met de Koning naar de h lijn om de pion te stoppen en had het Paard om zijn 2 pionnen te verdedigen. Met weinig tijd op de klok mompelde Nico iets van ‘dit zal wel remise zijn’, de tegenstander met vragende blik ‘bedoel je remise?’ en de handen werden geschud. Egbert had ook zijn avond niet, kreeg naar eigen zeggen bij de tegenstander geen poot aan de grond en gaf in het late middenspel een pion weg. Het zwakke Paard van Egbert was niet opgewassen tegen de sterke Loper van de tegenstander en tegen elven stonden wij weer een punt achter. Willem trok de boel weer gelijk door Danny te verslaan. Willem had wat meer tijd en dat gaf de doorslag, eerst bij de tijdcontrole en daarna in het resterende kwartier. Met nog een paar minuten op de klok greep Danny mis, in een toch al slechte stelling, en Willem bracht een pionnetje naar de overkant. Met de stand 3½-3½ was het aan Johan op bord 8 om de winst binnen te brengen. Het was een lastig eindspel met Dame/Dame, Paard/Paard met voor Johan een pluspion. Toen Johan nog maar 5 minuten had had de tegenstander er nog 18 wat inhield dat hij moest noteren en dat leidde hem meer af dan gedacht. Elke zet werd door Johan a tempo beantwoord en Jan Barteling maar weer pennen. Op een gegeven moment werden de Dames geruild, maar toen Johan nog maar 1.15 minuut had stonden er weer 2 Dames op het bord, maar was de tegenstander  zijn Paard kwijtgeraakt. In moordend tempo wist Johan zijn Dame en Paard te ruilen voor de Dame van de tegenstander en hield hij een niet te stuiten vrijpion over. Jan Barteling was zo sportief om op te geven en daarmee was de overwinning ons.

Onder luidkeels gezang van het kersverse Waagtoren lied verlieten wij De Rietschoot. Inmiddels was ook de storm geluwd…

Details Koedijk tegen Waagtoren 4: