TF

Overpeinzingen van een huisschaker #5 – wat speelt u tegen de Hippopotamus Defence?

Indien u bij het lezen van bovenstaande titel met grote vraagtekens in uw ogen naar het beeldscherm staart, behoort u mogelijk tot het beoogde lezerspubliek van deze rubriek. Mogelijk, want ik kan vanuit mijn schrijfstoel natuurlijk niet beoordelen of uw vraagtekens ontstaan door het diepgravend raadplegen van uw geheugen of dat u een meer aardse reactie heeft, in lijn met mijn reactie: “de WAT? – Defence???”.

Tata zit er al weer een weekje op dus is het de hoogste tijd voor een stukje zelfreflectie. Hoewel mijn resultaten anders doen vermoeden was het allemaal niet best. Ik zal niet in herhaling vallen maar ik moet schaaktechnisch echt dingen anders gaan aanpakken om schaaktechnisch niet doorlopend in herhaling te vallen. Of zoiets. Maar daarover gaat dit stukje dus niet.

Afgelopen editie van het Tata-toernooi had ik het genoegen om als privéchauffeur te mogen optreden voor maar liefst twee prominente clubleden. Negen dagen lang, 2 maal daags, 20 minuten gezamenlijk in een auto waarbij op de terugweg meestal de eerste indrukken van de gespeelde partij(en) de revue passeerden en de volgende dag op de heenweg de staving (na een meer of minder grondige (computer-)analyse) van de eerder gespeelde partij(en).

“Kun je mijn stelling nog herinneren nadat mijn tegenstander Lxg5 speelde? Ik had daar eenvoudig kunnen winnen na e6, want hij had dan natuurlijk niet kunnen pakken omdat na Pxd5, Dxd5 zijn loper blijft hangen en ik dat precies dat ene tempo win waarmee ik met Tc7 zijn stelling kan binnendringen. En als hij niet pakt met Lxg5, dan blijft ie gewoon een pion achter staan en geeft de computer +2.56 aan!”.

Vermakelijke praat van mijn reisgenoten, waarvan eerlijk gezegd de finesses mij standaard ontgaan. Meestal weet ik een dag na het spelen van een partij niet eens meer hoe mijn tegenstander heette, welke kleur ik had, welke opening er op het bord kwam en wie had gewonnen. En dat gaat dan over mijn eigen partijen! Laat staan dat ik andere spelers hun stelling kan herinneren na een korte blik op het bord tijdens “een rondje clubleden”, door de zaal.

Ondertussen loop ik gelukkig lang genoeg mee in de schaakwereld om te weten dat dit soort praat veelal een therapeutische werking beoogt die de verwerking van gemaakte fouten en gemiste kansen moet versnellen. Ik hoor het allemaal met liefde aan. Er wordt ook helemaal niet verwacht dat je het allemaal volgt! Luisteren lijkt voldoende.

Hoe anders was dit toen ik net lid was van de schaakvereniging. Vol ontzag luisterde ik aan het einde van een clubavond naar de analyses van andere spelers. Wat ze allemaal wel niet hadden gezien in een partij, welke varianten zij allemaal hadden overwogen en waarom zij deze vervolgens hadden verworpen. Ik kende de therapeutische noodzaak voor hen toen nog niet en nam het allemaal aan als waarheid. Bij mij resulteerde het in een grote bewondering voor deze spelers en een sluimerende onzekerheid of ik zelf ooit dergelijke diepe inzichten zou krijgen.

Nee dus.

Toen mij na ronde 3, in de auto terug naar Alkmaar, werd gevraagd of ik altijd zo speelde tegen “de Hippo”, werd ik 20 jaar teruggeworpen in de tijd. Toen is mij ooit gevraagd (nadat ik voor de grap eens 1.c4 had gespeeld) of ik was overgestapt op het Engels (waar ik toendertijd nog nooit van had gehoord), waarna ik mezelf echt afvroeg of mijn tegenstander ze wel allemaal op een rijtje had.
Ik reageerde op de vraag naar de Hippo zelfs vergelijkbaar als 20 jaar geleden. Met een lichte vertwijfeling in mijn stem die verraadde dat ik niet wist of ik in de maling werd genomen over een niet-bestaande schaakterm of dat ik iets niet wist wat iedere zichzelf respecterende schaker toch wel diende te weten. Ik reageerde dus stamelend: “de WAT???”.

In ronde 3 mocht ik aantreden tegen de jeugdige David Madularea. Zoals u begrijpt een partij met een voor mij verrassende opening. En met een verrassend resultaat. Ik vermoed trouwens zomaar dat dit het laatste jaar is geweest dat ik hem zal treffen in toernooien, want hij speelde de rest van het toernooi ijzersterk (werd gedeeld eerste) en zal de komende jaren wel flink stijgen!

 

Achteraf was ik niet eens echt ontevreden over deze partij. De gedachtespinsels die ik tijdens de partij had heb ik als commentaar toegevoegd. Doorgerekende (en later met de engine gestaafde) analysebomen natuurlijk niet. Die bewaar ik voor de autoritten naar Tata en terug.

3 Comments

  1. Avatar
    Joris Hartog 6 februari 2024 at 13:44

    Ik volg op YouTube “The Chess Giant” en die vertelt vaak over hoe hij NM is geworden door de Hippo. Heel leuk om online te spelen met blitz. Mensen op mijn niveau raken snel ongeduldig, waardoor ze fouten maken.

  2. Frank van Tellingen
    Frank van Tellingen 29 februari 2024 at 17:39

    Ik beveel je van harte het erg goed door Tal zelf geschreven boek “The Life and Games of Michail Tal” aan.

    Zie https://youtu.be/q2fYBcbRytc?feature=shared

Leave A Comment