Nadat het vierde team afgelopen seizoen na een uitstekende start in de laatste ronden met een overkill aan rating te maken kreeg, leek de competitie als een nachtkaars uit te gaan. Echter lijkt er dit jaar wat meer perspectief te zijn.
Qua rating is Leiderdorp het te kloppen team en in april staat deze thuiswedstrijd in de laatste ronde gepland. Dan moet het gebeuren. Voor nu is het vooral zaak om in het voetspoor te blijven.

Er bleken 6 teams van LSG thuis te spelen en de ruimte was zo ingericht dat de meeste teams in één lijn zaten. Handige bordjes gaven ook goed aan naar welk team en bord je kon kijken. Scheidsrechters die met een pen bijhouden welke zetten waren bereikt…. Het leek even terug in de tijd te zijn.

Goed. De punten zijn meegenomen naar Alkmaar: 2,5 – 5,5.

Als eerste haalde Peter van Diepen het bordpunt binnen. Hij was al de vijandelijke stelling binnengedrongen toen zijn tegenstander meewerkte door een koningszet te spelen die mat in één toeliet. Van de ruim vijftig partijen die gelijktijdig gespeeld werden was dit het eerste resultaat.
Naast hem was het niet veel later Peter Duijs die voor de 2 – 0 tekende. Op de negende zet miste zijn tegenstander een kansrijke voortzetting en werd vervolgens letterlijk opgebracht binnen de volgende 11 zetten… De analyse is van Peter Duijs.

Tycho had een sterke vrijpion gecreëerd en nadat zijn tegenstander had toegelaten zijn f-pion op te spelen maakte Tycho het goed af.
Met een ratingwinst van 112 punten zit hij in een goede ratingspurt. Vorig jaar was Marit de Boer moeilijk te verslaan en is het voor haar ontwikkeling goed om in een hoger team te spelen. Hopelijk gaat Tycho ook die kant op. Het is mooi om te zien hoe hij de partij uitspeelt.

Met Max Hooijmans in het team hoop ik dat de synergie tussen deze twee voor beide jongens goed uitpakt. Voor de wedstrijd relaxt en tijdens zeer geconcentreerd, probeerde Max nog een toreneindspel met een extra randpion te winnen. Aan het einde blunderde zijn tegenstander door een remisevoorstel met een verliezende zet te combineren. Max had echter al bijna 20 zetten getracht ijzer met handen te breken en accepteerde het remisevoorstel. Dat had wat geweest.

André Bremmers kwam een paard achter en hoe hij het ook probeerde een verlies viel niet meer te vermijden.
Egbert van Oene en Ger Lemmen speelden op de eerste twee borden en dat Ger in een bloedvorm verkeert was te zien want waarbij zijn tegenstander dacht een pion voor te staan, werd hij in het middenspel werkelijk weggetikt. Het is machtig om te zien hoe Ger een toren en twee lichte stukken laat samenwerken. Wow. Egbert zadelde zijn tegenstander met zoveel dreigingen op dat het een kwestie van tijd was voor het punt kon worden geïncasseerd.

Tenslotte creëerde ik, Kiek Schouten, een wanvoorstelling door in plaats van rustig te blijven de stelling bleef oprekken. Ik bood zelfs een optie van toren met pion versus een loper en paard aan wat mijn tegenstander na lang nadenken weigerde. Mijn tegenstander bleef liever stukken afruilen en toen ik in een ver eindspel remise door eeuwig schaak op onverklaarbare wijze niet verder uitspeelde, moest ik mijn tegenstander feliciteren. Als dit een beeld moet schetsen van mijn bovenkamer, dan kan ik mij voorstellen dat iedereen mij liever vermijdt.

De volgende wedstrijd is in Amsterdam tegen V.A.S. 4 over drie weken.