Jarenlang hebben we bijna wekelijks getraind. Een van de doelen daarbij was de Nederlandse damestop. Onderweg daarnaartoe zouden we waarschijnlijk langs de WIM titel komen. Dat leek ons om duidelijke redenen vooral grappig. Sinds afgelopen oktober moesten die trainingen helaas stoppen vanwege jouw gezondheid. Als clubgenoten bij je langs gingen dan hoorde ik soms via via dat je je niet zozeer druk maakte om jezelf, maar wel om hoe het nou met mijn trainingen verder zou moeten! Dat was erg kenmerkend voor je. Je klaagde nooit over je gezondheid, ook al wist ik dat je vaak veel pijn had, maar was juist altijd geïnteresseerd hoe het met mij ging en stelde ook vol enthousiasme vragen over de rest van mijn familie. Ook bleef je vragen om al mijn partijen, want die wilde je hebben voor je archief. Dat je je toen zorgen maakte was ook wel wat terecht want tot die periode steeg mijn rating naar een record van 2252, maar zakte daarna weer ruim 100 punten. Dat zal vast geen toeval zijn geweest. Maar je hoeft je geen zorgen meer te maken: mijn rating is daar weer ongeveer terug en ik ben 3e geworden bij het NK dames! Uiteraard hebben Dimitri en Chris mij de afgelopen periode verder getraind, wat ook veel heeft geholpen. Maar het was wel anders dan met jou.

Sinds oktober hoorde ik nog slechts een paar keer een ouderwets krachtig: Maaike! Vroeger bij mails meestal gevolgd door “de bijlage met de partij zat er niet bij…” Maar nu belde je me, op dagen dat het goed genoeg ging om mij te ontvangen, op mijn werk bij het door jou opgerichte New In Chess. Dit eerst uiteraard tot grote verbazing bij de collega’s als je vervolgens naar mij, de jongste bediende, vroeg. Die keren kon ik langskomen. We hebben toen nauwelijks meer geschaakt, maar het was wel ouderwets gezellig. De schaaktrainingen waren namelijk maar de helft. We hadden ook mooie gesprekken die me altijd bij zullen blijven. Soms vond je me grappig brutaal maar ik denk dat we ook wat dat betreft niet zo verschillend waren. Trots vertelde je me enkele malen dat je een afstammeling was van ene Kaat Mossel. Ik vergat iedere keer weer wie dat nou precies was, behalve dat ze een rebelse vrouw was en vis verkocht in de tijd van de Oranje’s of iets dergelijks. Een paar andere anekdotes van Wim:

Regelmatig hadden we boven in de studeerkamer een gesprek zoals dit:
“Wil je ook wat koekjes?”
“Nee hoor, ik heb geen honger.”
“Maar Annelies heeft hele lekkere gekocht en als ik er zelf om vraag dan mag ik ze vast niet”
“Oh, OK dan”.
Gevolgd door een roep naar beneden: “Annelies, Maaike wil graag wat koekjes!”

Nu we het toch over Annelies hebben. Een ander mooi verhaal vond ik het volgende: Je ontmoette haar bij een toernooi waar je als verslaggever van de Volkskrant was. Je wou met haar afspreken, maar kreeg te horen “Ok, maar schakers hebben een matige reputatie. Je hebt 1 kans, als je er om die tijd niet bent, dan kun je het verder vergeten!” En uiteraard duurde en duurde de laatste partij van die dag maar, terwijl jij er nog een verslag over moest schrijven. Gelukkig verzon je toen voor je stuk in de krant gewoon de rest van het partijverloop zodat je nog net op tijd bij de afspraak was. Een uitstekende zet natuurlijk!

Over mijn partijen was je lang niet altijd even enthousiast (en terecht). Hoe vaak je hebt moeten herhalen dat ik op moet passen voor een vis-à-vis is niet op mijn vingers te tellen, vrees ik. En als er dan iets mis ging in mijn partijen zei je steevast “Maar Maaike…toen ik dat zag werd ik wel een beetje verdrietig hoor!”

Ongetwijfeld zou je na het NK een stukje geschreven hebben met een partij voor op de clubwebsite. Volgens sommige clubgenoten deed je dat bij wijze van spreken al als ik met veel geluk een rapidpotje had gewonnen in groep K van het open meisjeskampioenschap van Dirkshorn. Vol leerzame opmerkingen waar ik veel van geleerd heb, zoals “Typisch Maaike, ze houdt graag de stukken op het bord voor later taktisch geweld, maar veel beter was natuurlijk om hier gewoon te ruilen”, of “Maaike gaat meteen wild ten aanval, terwijl rustig voorbereiden veel sterker was geweest.” Maar dat stukje zal niet meer komen. Dus doen we het nu andersom. Ik bespreek een partij van jou. Je bent namelijk bekend van veel dingen in de schaakwereld maar je was ook gewoon een hele sterke speler. Op dat niveau ben ik nog lang niet.

Deze partij liet je me een jaar of 5 geleden zien om me wat te leren over de Taimanov. Die opening heb ik van jou geleerd en speel ik nog steeds met veel plezier. Je had een hele map gemaakt met overzichten van alle varianten, vol leerzame partijen waaronder ook een paar van jezelf, met eigen commentaar erbij. Dat commentaar heb ik hierbij deels overgenomen en zelf aangevuld.

 

 

Dit soort partijen en analyses zullen nu veel minder vaak op de website van de club komen. De club zal je missen. Ik mis je.

Maaike