Inleiding

De vorige keer dat ondergetekende uw nederige dienaar was; toen ik met uiterste precisie het verloop van de wedstrijd om de KNSB-beker tegen Almere optekende, kwam dat de webmaster op een bomvolle inbox te staan, afgeladen met verontwaardigde mailtjes van briesende Almeerders, hoe ik zo krenkend kon zijn. Dat wil ik Ton ditmaal besparen, dus zal ik proberen de opponenten uit Spijkenisse niet tegen het zere been te schoppen. Hopelijk zal het gebiedsverbod voor De Waagtoren dan beperkt blijven tot de provincie Flevoland. Mocht ik desalniettemin falen in deze missie, gelieve uw scheldkanonnades, poederbrieven en doodsbedreigingen direct naar mij te sturen.

Proloog

Dinsdagavond ontvingen we het bericht dat Jeroen gaat emigreren, waardoor hij zich helaas moest afmelden voor deze toch niet onbelangrijke wedstrijd. Vaarwel, het ga je goed! We hopen ooit nog iets van je te vernemen. En natuurlijk veel geluk in Heerhugowaard.

Gelukkig vonden we een goede vervanger in ons aanstormende talent Kevin, die met sprongen vooruit gaat. Volgens mijn berekening zal hij mij op 23 november 2019 qua rating voorbij steken, maar ik kan er een weekje naast zitten.

De wedstrijd werd wederom voorafgegaan door de nodige voorpret, in de vorm van een mailwisseling over de opstelling. Jan kopieert het liefst aan het begin van het jaar de opstelling 9 keer. Ik daarentegen dobbel graag om de poppetjes achter de borden te plaatsen, zoals u vermoedelijk nog weet van enkele jaren geleden, toen ik als teamleider een nog nimmer vertoond huzarenstukje uithaalde door zes(!) maal 4-4 te spelen. Geboren politici als we zijn, volgt er doorgaans een alleszins onacceptabel compromis. Ditmaal was vooral Rob een speelbal van de verlichte geesten die zich over de opstelling ontfermden. Frank v T. wilde vanwege zijn blakende vorm geen water bij de wijn doen en bleef star vasthouden aan bord 2, dreigend dat hij anders zou overstappen naar Almere. Ik dobbelde 5, dus Rob mocht op 3. En zo togen we in Jans auto en Jos’ bouwpakket naar het zuiden.

 

De wedstrijd

Laten we beginnen bij de witpartijen, daar moeten immers de punten vandaan komen. Bescheiden als ik ben, komen we erin aan bord 5, waar ik toevallig zat. Mijn opponente was de illustere Desiree Hamelink, een zeldzaam genie. U kunt zich voorstellen dat ik een gat in de lucht sprong toen ik reeds na 20 weinig enerverende zetten de remise uit het vuur kon slepen. Er zijn soms van die dagen. 0.5 – 0.5. Gelukkig hadden we nog drie witpartijen.

Bord 1 dan, waar Danny het opnam tegen Ricardo Klepke, een fenomeen van de bovenste plank. De interessantste stelling was de volgende:

Na nog 51 nauwelijks vermeldenswaardige zetten werd de vrede getekend. 1-1. Rob dan maar.

Op bord 3 kreeg hij te maken met een wonderkind, de briljante Daniël Zevenhuizen. Hij kreeg een klein voordeeltje, tot het in de volgende stelling bergafwaarts ging.

Rob verloor dus. Een blundertje van de teamleider om hem op bord 3 te plaatsen, dat moet gezegd. 2-1. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er in werkelijkheid nimmer een achterstand op het scorebord heeft gestaan, maar daarvoor moeten we eerst overgaan naar de partij van Jos.

Onze nestor kreeg te maken met een invaller, maar wat voor een! Wanneer ik zeg dat hij qua rekenkracht niet onderdoet voor vriendje Stokvis, dan weet u dat ik het heb over de vermaarde Wilmar Meijer. Toch kunnen ook grootheden zich soms vergissen, en zo gebeurde het de witspeler in dit geval reeds op zet 8.

Om het spannend te maken, zetten we de tussenstand op 2-2. Het was in dit stadium ook nog spannend, al had ik er vertrouwen in dat we de punten mee zouden nemen naar Alkmaar. Dat kwam niet in de laatste plaats door het sterke spel van Kevin.

Op bord 7 had hij van doen met een van de grootste geesten in het toch niet mis te verstane elitekorps, de talentvolle Jordy Lahaye. Kevin moest een ratingverschil van 359 punten overbruggen. Klaas Silver zou onmiddellijk de handdoek, of misschien zelfs de hele linnenkast in de ring werpen bij het zien van zo’n gapende kloof. Nou ja, pas na 2,6 maal per zet remise te hebben aangeboden uiteraard, maar dat terzijde. Onze sterinvaller trok daarentegen onvervaard ten strijde en speelde alsof hij al jaren in het eerste meedraait.

Gelet op de andere borden, leek het enkele spelers een goed idee om Kevin, in een gelijke stelling, remise aan te laten bieden. Zoals het een teamleider betaamt, bracht Jan hem hiervan op de hoogte. Enigszins teleurgesteld gaf Kevin echter aan dat hij liever nog even door zou spelen, omdat hij het gevoel had iets beter te staan. Aangezien het teambelang in dit geval voor gaat, besloot hij toch maar een puntendeling voor te stellen. Hij zal blij zijn geweest toen zijn tegenstander het vredesakkoord weigerde te ondertekenen, zodat de strijd verder ging. Zoals u weet, heb ik aan analyseren een broertje dood, dus geef ik slechts de zetten.

Een fraai debuut dus van Kevin! Maar het vierde witbord zonder vol punt. Laten we de tussenstand op 2.5 – 2.5 zetten. Nog drie zwartpartijen te gaan.

Over naar Maaike op bord 4. Ze had een zware dobber aan Maurits van der Linde, die de brille van Nezhmetdinov combineert met de onverzettelijkheid van Petrosian. Er kwam een huisvariantje op het bord die de nodige venijn in zich herbergt. Maaike kwam iets minder te staan in onderstaande stelling.

3-3. Dan gaan we over naar Frank, zoals gezegd aan bord 2. Hij was uiterst gemotiveerd zijn puntenaantal met 67% te vergroten. Daartoe moest hij wel eerst zien af te rekenen met Erik Both. Geen sinecure, aangezien het een publiek geheim is dat Both het grote voorbeeld is van niemand minder dan Magnus Carlsen. Frank had niet te klagen toen zijn tegenstander op zet 11 ernstig mistastte, zie onderstaande stelling.

Goed voor Frank en voor het team dat hij weer eens een overtuigende zege behaalde. 3-4 voor de onzen. Het kan bijna niet meer misgaan, aangezien Daan op dat moment ook een gewonnen stelling had bereikt.

En dat tegen Selman Ercan. Deze heeft de pech dat ie op bord 8 was opgesteld, zodat de superlatieven in mijn vocabulaire zijn uitgeput. Hoe onrechtvaardig, aangezien Ercan alle teamgenoten naar de kroon steekt wanneer het aankomt op schaken of eender welk ander spel. Maar Daan had een goede dag. Op zet 16 had hij al 8 maal arglistig met zijn koningspaard gesprongen, op zet 20 stonden 6 van de 8 stukken nog in de beginstelling en op zet 34 rokeerde hij kort. Kortom: het kon niet meer misgaan. Eigenlijk was de paardmanoeuvre niet direct arglistig, maar het woord is te fraai om het niet in dit verslag op te nemen. Opvallend is dat Daan in steno noteert. Toch ben ik in staat zijn bijzondere kunststukje te tonen, aangezien hij mij de zetten tijdens zijn terugreis per trein per e-mail deed toekomen. Omdat het moeilijk is er een specifiek fragment uit te halen, geef ik de partij in zijn geheel. Maar wees gewaarschuwd: don’t try this at home!

Een merkwaardige, maar zeker sterke partij van Daan. Het resulteerde in 3-5 voor De Waagtoren, waar natuurlijk vooraf niemand rekening mee had gehouden.

Epiloog

Na afloop liet de thuisploeg een heerlijke lading Chinees voedsel aanrukken, waarmee we voor een kleine vergoeding ook onze buiken konden vullen. Al met al een geslaagde dag. Helaas won concurrent AAS eveneens, maar dat was geen verrassing. Gelukkig spelen zij de laatste ronde tegen Spijkenisse. Als deze houwdegens hun normale niveau halen, zullen ze verschrikkelijk uithalen in Aalsmeer en zal het Waagplein volstromen.

 

T Spijkenisse 2121 De Waagtoren 2134 3 5
1. Ricardo Klepke 2215 FM Danny de Ruiter 2322 ½ ½
2. Erik Both 2154 Frank van Tellingen 2258 0 1
3. Daniel Zevenhuizen 2103 Rob Konijn 2129 1 0
4. Maurits van der Linde 2148 Maaike Keetman 2196 ½ ½
5. WIM Desiree Hamelink 2171 Frank Agter 2227 ½ ½
6. Wilmar Meijer 2036 Jos Vlaming 2147 0 1
7. Jordy Lahaye 2070 Kevin Brands 1711 ½ ½
8. Selman Ercan 2069 Daan Geerke 2079 0 1