Ambitie of Gezapigheid?

By Published On: 27 april 2015Categorieën: Bestuurszaken, Overpeinzingen9s Reacties

Nu het seizoen op het eind loopt is het tijd voor introspectie, waar gaat het het heen met de vereniging? Een schaakvereniging heeft 3 pijlers waar het op rust, een jeugdafdeling, de interne competitie en de externe competitie. Als de vereniging als oogmerk de gezapigheid heeft is er iemand die elke week de interne competitie indeelt, dan nog een persoon die vraagt wie er ‘extern’ wil spelen en nog een jeugdleider die opleidt, want wie weet, zit er wel een talentje tussen en kunnen we weer een paar jaar verder.

We kunnen de medaille ook omdraaien en zeggen ‘waar willen wij heen met de vereniging’? Kunnen wij de interne competitie zo maken dat sterk en zwak een leuk potje spelen. En kunnen wij de jeugd zodanig selecteren dat sterk en zwak aan bod komen, de veelbelovende jeugd een aparte opleiding en/of training krijgen, bij voorkeur van een eigen senior speler uit het 1e team en wat kunnen wij extern. Nu Purmerend, Hoorn en Beverwijk (even los van Haarlem en Amsterdam) in de eerste Klasse landelijk spelen en Alkmaar niet, is het mogelijk om beleid te ontwikkelen om ook dat niveau te halen? Dat vraagt enerzijds om een plan met ambities en een tweede plan hoe een en ander te realiseren.

Als wij met ambities beginnen, voor extern: een team in de Eerste Klasse landelijk, een team in de Tweede Klasse landelijk, een team in de Derde Klasse landelijke, een team in de Promotie Klasse Onderbond en teams in de Eerste en Tweede Klasse landelijk.

De interne competitie kan meer doen met de interne groepen A t/m H, bijvoorbeeld na 22 ronden alleen nog indelen in de specifieke groepen om van daar uit te promoveren naar een groep hoger, een play-off systeem in de laatste cyclus en ongetwijfeld zijn er meerdere varianten denkbaar.

De jeugdspelers kunnen worden onderverdeeld in categorieën voor wat betreft leeftijd, speelsterkte en interesse in het spel ( voor zover dat nu al niet gebeurt). Het jeugdbeleid dient te zijn ingesteld op doorstroming en daar moeten de seniorspelers aan meewerken. Dat betreft enerzijds jeugdtraining op zaterdag, meer dan nu een incidentele ochtend op zaterdag en anderzijds het laten meespelen met jeugd op de clubavond, met verkorte bedenktijd.

Tot zover enkele ambities die ik neerschrijf om een discussie uit te lokken en om besluiten binnen de vereniging van de grond te krijgen.

Dat brengt gelijk deel 2 van het ambitieplan ter sprake, hoe werken wij de genomen ambities uit. In bijna alle gevallen is het inzet van leden van de vereniging en de financiering van bepaalde ambities. Inzet van leden lijkt mij het minste probleem mits verdeeld over zoveel mogelijk leden. Dat vergroot het draagvlak en zorgt tevens voor de minste druk per persoon. Financiering is een apart hoofdstuk, we hebben contributies en er is de mogelijkheid van aanvullende financiering in de vorm van sponsoring. Een goed plan met wat wij willen en wat wij bieden biedt mogelijkheden. Jeugd geeft een mogelijkheid voor een sponsor om maatschappelijke betrokkenheid te tonen, aan de andere kant is publiciteit in dag- en weekbladen een tegenprestatie die wij moeten leveren. Ik maak nu na elke wedstrijd een verslag van het Eerste maar dat moet uitgebreid worden naar meer teams en de Jeugd. Goede contacten in deze wereld zijn belangrijk.

Ik wil hier een aanzet geven tot een fundamentele discussie omtrent doel en toekomst van de vereniging. Doen wij dit niet dan glijden wij af naar een VVV situatie waar na 100 jaar opheffing van de club het lot was. En dat wil ik en met mij meer leden, verhinderen.

9 Comments

  1. Peter van Diepen 28 april 2015 at 12:43

    Het vierde in de Promotieklasse?

  2. Bert B 28 april 2015 at 13:24

    Jan, jij wilt discussie. Hier mijn bijdrage:
    De vergelijking met VVV gaat op diverse punten niet op; De Waagtoren heeft niet een club op korte afstand die een aanzuigende werking heeft. Het aantal deelnemers aan de interne schommelt al jaren rond de 78, terwijl veel andere clubs een neergang kennen. Blijkbaar zijn veel leden wel tevreden met de huidige gang van zaken in grote lijnen. Jij lijkt niet tevreden, dat mag natuurlijk.
    Waarom schaken wij? Het gaat toch om het plezier in het spel? Je hebt het meeste plezier in het spel als je gemiddeld, ongeveer gelijkwaardige tegenstanders hebt. Intern is dat geregeld middels ons laddersysteem. Extern spelen we in een bepaalde klasse en zolang een achttal in die klasse er niet in slaagt bovenaan te eindigen, kun je er van uit gaan dat ze nog voldoende tegenstand in die klasse ondervinden om interessante partijen te spelen! Dus dan is er ook geen noodzaak om te promoveren. Als je gaat stellen dat we – om voor mij onduidelijke redenen – een eerste team moeten hebben dat een klasse hoger speelt, dan zou je kunnen concluderen dat we het dus niet goed doen. Onzin, het eerste doet het goed. Misschien zullen ze nog eens promoveren naar de 1e klasse, maar dat moet geen doel op zich zijn, maar een gevolg van het zeer sterk spelen. Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor de andere teams die jij noemt, 2, 3 en 4. Overigens vind ik het prima om talentvolle jeugdspelers te begeleiden en te stimuleren en wie weet zullen die ooit nog eens voor een promotie zorgen, maar nogmaals, dat moet geen doel op zich zijn. Zelf speel ik met veel plezier intern en extern voor De Waagtoren. Lekker schaken in een goede sfeer met clubgenoten is het belangrijkste. Zolang we geen remise-schuivers worden, en strijden voor een overwinning, is er geen sprake van gezapigheid.

  3. fredmeister 28 april 2015 at 14:00

    VVV 100 jaar!?? Oooh, dan kijken we over 90 jaar wel weer……….dan is Nederland al lang weggezakt in de zee……..
    Als ‘ze’ nou eerst eens die externe wedstrijden afschaffen op zaterdag en ook nog de tijd omzetten naar ‘rapid’………..kijk, dan kunnen we praten!

  4. Frank van Tellingen 28 april 2015 at 19:33

    Jan,

    afgezien van de teneur van je stuk waar ik het mee eens ben (continuïteit waarborgen door plezier in de interne, externe teams en training, jeugdtraining en doorstroming) en niet tevreden zijn met de gezapigheid van “we spelen op dinsdag toch een leuk potje?”) een kleinigheid: jeugdtraining kun je het best op zondag organiseren, omdat op zaterdag de meeste jeugdtoernooien zijn! En veel spelen is minstens zo belangrijk als analyseren en trainen.

  5. rob freer 2 mei 2015 at 01:19

    Succes hebben in het schaken komt niet aanwaaien. Er moet hard gewerkt worden, heel wat uren studeren en desondanks zullen er van tijd tot tijd tegenslagen moeten worden geïncasseerd. Iedere schaker kent dat wel; sommige zetten door en anderen haken af. Je kunt als vereniging ambities hebben, natuurlijk, maar dan heb je naast een team, iemand nodig die als drijvende kracht deze ambities kan en wil invullen. Hij/zij dient van vele markten thuis te zijn: goede connecties met eventuele (toekomstige)sponsors, met de pers, met spelers en trainers. Dit vergt jaren.

    Bij de Waagtoren mogen we Wim Andriessen dankbaar zijn voor het opleiden van 2 fijne talenten: Danny en Maaike. Beiden hebben herhaaldelijk hun geweldig talent laten zien. Daarnaast hebben we de wat oudere talenten: Frank, Frank, Daan en Rob. Voor de eerste drie geldt dat ze in een fase van hun leven zijn waarbij de kleine kinderen en hun werk veel tijd in beslag nemen. Dat de schaakstudie hierbij op de achtergrond raakt is begrijpelijk. Ook het spelen van toernooien is lastig. Mogelijk is Vlissingen een oplossing: overdag met het gezin iets ondernemen en ‘s avonds schaken.
    Voor de senioren in het team geldt dat het lopen van onregelmatige diensten (Jos) en het runnen van een eigen onderneming (Gerard) ook niet bijdraagt aan vele uren studeren. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar zonder top IM’s (en/of GM’s) wordt het een moeilijk verhaal om te promoveren naar de eerste klasse. Om te kunnen promoveren dienen tenminste 2 a 3 sterke spelers (2400+) zich te melden, die in dit team passen.
    Er zijn uiteraard meerdere items aan te dragen. Zo zullen ongetwijfeld geluk, het moment en Caissa een belangrijke rol blijven spelen. Een van de belangrijkste factor is teamspirit. Ondanks dat de matchpunten worden verdeeld op basis van de uitslag op acht individuele borden, is teamgeest een niet te onderschatten factor. Voelt een speler geen binding met het team, dan zal hij/zij eerder voor eigen glorie (= elo) spelen. Is er echter sprake van een hoge mate van teambinding, dan zijn alle spelers bereid net dat stapje extra te zetten en zichzelf weg te cijferen voor het teambelang. Aan een ding ontbrak het tot nu toe in het 1ste team van de Waagtoren zeker niet, en dat ding was teamgeest.
    Ook dient men zich af te vragen of de Waagtoren c.q. Alkmaar aantrekkelijk is voor spelers. Men moet zich dus afvragen waarom jonge, getalenteerde spelers zich niet melden of tenminste informeren naar mogelijkheden binnen de vereniging.
    Persoonlijk ben ik niet voor het halen (al of niet tegen betaling) van spelers van buiten. Zolang alles goed gaat kun je er wat aan hebben (als team), maar zodra het tegen zit (bijv. geen sponsors meer/ oneens met bepaalde beslissingen van de teamleider) kunnen de overgebleven trouwe leden de boel weer bij elkaar rapen en zien wat er nog van te maken valt. Er zijn voorbeelden te over.
    Ambities: ok, maar dan er moet ook een duidelijke plan van aanpak komen en ook de namen van wie wat gaat doen. Ik wacht in spanning af.

  6. drulovic 3 mei 2015 at 09:13

    Om te promoveren hebben we geen IM’s nodig. Zou ook nu gelukt kunnen zijn. HWP had nou ook niet bepaald een groots team. Om in de eerste klasse te blijven is wel versterking nodig. Kijk maar naar Groningen 2, dat vorig jaar promoveerde. ..

  7. Frank van Tellingen 3 mei 2015 at 20:06

    Ik kan me eigenlijk wel vinden in Robs reactie. Overigens hebben we inderdaad geen IM’s nodig (zou wel leuk zijn, maar als je hoort wat er zoal voor bedragen worden gevraagd). – maar wel constantere (goede prestaties) van meer spelers. En daar heeft Frank gelijk in, heb je ook af en toe een gelukje nodig,

  8. Frits Leenart 4 mei 2015 at 16:44

    Ik mag dat wel, ambitie. Een ambitieuze club is aantrekkelijk voor ambitieuze schakers en ambitieuze schakers zijn goed voor de club. Dat we nu 2 teams hebben die landelijk spelen verhoogt het aanzien en de bekendheid van de club al en met de ambitie om op termijn in de eerste klasse te geraken, is niets mis. We zijn een sportclub en het is gezond om leden te hebben die hogerop willen. We zijn niet allemaal veredelde recreatieven.
    Ik zou dat hoger spelen niet geforceerd willen bereiken door het inhuren van sterke spelers. Wij zouden in de eerste plaats moeten inzetten op verder investeren in onze jeugdopleiding en het scouten van talenten. Dat betaalt zich op den duur uit. In de tussentijd is het denkbaar dat spelers met ratings rond de 2200 ons willen versterken om zelf hoger te kunnen spelen.

  9. Frank van Tellingen 4 mei 2015 at 19:37

    Ambitie zie je terug in alle lagen van de club. De vraag is natuurlijk hoeveel werk je erin moet stoppen om 100 punten vooruit te gaan (structureel) en waar je plafond ligt (dat zullen we dan maar talent noemen en rendement). Ervoor werken helpt natuurlijk altijd. Ik denk dat we nu wel een aardige lichting jeugdspelers hebben: zaak is om die zo snel mogelijk in een zo hoog mogelijk team te laten wennen aan weerstand en dan het liefst niet in de vierde klasse, maar de derde beginnen (de idee dat de tere kinderzielen een verliespartij niet aankunnen is overdreven) – ik denk een echte uitdaging aanspreekt. Kinderen kunnen hele grote sprongen maken.

Leave A Comment