Waagtoren 5 de boot in tegen En Passant op Texel

By Published On: 25 november 2013Categorieën: De Waagtoren 5 (2013-2014), Verslagen3s Reacties
de boot in...

de boot in…

Met een nederlaag van 2 1/2 tegen 5 1/2 aan onze broek, liepen wij de loopplank weer op voor de reis terug naar het vaste land.
Het begon al in de voorbereiding waarbij bleek dat maar liefst 4 basis spelers om allerlei redenen verstek moesten laten gaan, en er dus op bijna ronselachtige manier spelers werden opgetrommeld om als invaller te fungeren. Dat werd overigens met verve gedaan, want de punten die we binnenhaalden kwamen op het conto van deze invallers! Alle vaste basis spelers waren blijkbaar zo van slag dat er louter nullen werden gescoord. Bord 1 t/m bord 4 leverde dan ook niks op. Gelukkig wisten Peter van Diepen, Stef en Sandra Keetman nog wat punten en halve punten te scoren, lukte Peter Duijs dat deze keer net niet, en kwamen we eigenlijk nog goed weg met onze substituten. Hulde derhalve voor onze invallers! Jullie hebben ons van een totale schipbreuk behouden en natuurlijk houden we gewoon kans op een goede afloop in onze poule, want er zullen meer drenkelingen van Texel terugkomen, en En Passant laat altijd zelf wel wat punten liggen op het vaste land. Dus we krijgen onze kans nog wel.

…en nu het Uitgebreide verslag van SANDRA en STEF:

Het vijfde team mocht dit jaar uit naar een van de concurrenten voor de titel: En Passant uit Texel. Een belangrijk gegeven tegen die club, want bij een thuiswedstrijd zou hun halve team ontbreken, nu ontbrak bij het vijfde het halve team. Gelukkig werden er wel twee Peters en twee Keetmannen als invaller gevonden, maar daarmee was wel al duidelijk geworden dat het een zware wedstrijd zou worden. Hiermee stopten de hindernissen op weg naar de overwinning ook nog eens niet. In de ene auto had helaas net de speler, die dacht dat de wedstrijd een week later zou zijn, zijn telefoon voor de zekerheid alvast uitgezet, om niet tegen een telefoonnul aan te lopen. Een bewonderenswaardige wedstrijdinstelling natuurlijk, al kwam dat nu wat minder goed uit.

 

Teamleider Rob in de andere auto dacht dus al met een man minder te moeten spelen, en kwam er bij het ophalen van 3 invallers ook nog eens achter dat schaken geen topprioriteit heeft in Nederland. Ondanks zijn smeekbeden vanwege het belang van de wedstrijd moest hij de volledige sinterklaasoptocht van Sint Pancras voor laten gaan. Even werd er bij het ophalen van de Keetmannen nog overwogen om daar een redelijke extra speelster mee te nemen. Maar omdat Sandra zelf al meespeelde was de normaal goede mogelijkheid, om Maaike voor een dagje even Sandra te noemen, helaas niet beschikbaar.

 

Even later reden we met volle snelheid op Den Helder af, en arriveerden ruim 3 minuten voor de boot zou vertrekken op de weg naar de pont. Daar reed uiteraard een zeer bejaarde heer op zijn dode gemak voor ons, zonder dat die zich bewust was van onze haast. Maar gelukkig konden we hem na ruim een minuut rechts passeren, toen hij zo vriendelijk was om opeens zomaar op de linkerbaan te gaan rijden. En zo scheurden we dus op topsnelheid rechts langs de oprit naar de boot. De routeplanner gaf direct aan dat we een u-bocht moesten maken. Dat deden we onmiddellijk en door de berm en met een klein stukje over het fietspad sloten we even later aan in de langzaamste van de 2 rijen naar de pont. Terwijl de rij naast ons vlot doorreed, bleek onder andere onze oude vriend, die nog steeds alle tijd van de wereld had, in onze rij te staan, samen met alle andere mensen die niet wisten hoe je met pin moet betalen. Toen we eindelijk ons kaartje voor de boot hadden, had om onbegrijpelijke redenen iemand op onze rijbaan net een slagboom laten zakken. Geen nood, met een mooie manoeuvre wisselden we op volle snelheid van rijbaan, om vervolgens vlak voor de boot te moeten stoppen voor een andere slagboom. Enkele minuten later ging ook nog eens de loopplank omhoog. Na kort overleg werd besloten om niet, zoals in een film, plankgas over de loopplank te gaan om dan met een mooie boog op de boot terecht te komen, maar in plaats daarvan een uur te wachten op de volgende boot.

 

Vervolgens konden we ons flink opfrissen op de boot. Met de wind was het aan dek namelijk behoorlijk koud. Gelukkig was het wel een vrij rustige zeereis. Daarna verder scheuren naar de speelzaal, om daar vol adrenaline de zaal binnen te stormen om 5 over 1. Op Texel hadden ze  echter een heel andere beleving van deze topwedstrijd: er bleek pas 1 tegenstander aanwezig, die net de borden uit de kast aan het halen was. Het goede nieuws was wel dat de andere auto als ongeveer de laatste de vorige boot nog had gehaald. Omdat Peter van Diepen daar als invaller inzat, en de adressen van alle leden uit zijn hoofd kende, hadden ze de speler die zich al aan het voorbereiden was op de wedstrijd van een week later, ook nog op kunnen pikken. We waren dus toch compleet.

 

Dan de wedstrijd: zoals verwacht had het op volle sterkte spelende En Passant op vrijwel alle borden een groot ratingoverwicht. Desondanks zag het er na de opening op vrijwel alle borden goed uit. Alleen Peter Duijs had een misrekening in de opening, met een slechte koningsstelling als gevolg, maar probeerde door de boel te compliceren er nog wat van te maken.

 

Peter van Diepen eerde de club van onze tegenstanders door en passant te slaan. Op het bord ernaast kon de tegenstander van Stef dan ook niet achterblijven. Hij ging met een toren in de aanval, deze werd door paard en loper op straffe van kwaliteitsverlies steeds verder de vijandelijk stelling in gelokt, waarna deze waagtoren zelfs geheel verloren ging. Peter van Diepen won ook een vol stuk, maar liet even later gewoon een paard slaan doordat de dekkende pion gepend was. Na deze lichte tegenvaller even op zich in te hebben laten werken, besloot Peter verstandig om maar even een rondje te gaan lopen, om daarna rustig verder te gaan met een eindspel met een pion, in plaats van een stuk, meer.

 

Op de topborden ging het ondertussen minder goed. Bij Arjen en Rob bleek de tegenstander uiteindelijk toch beter, en Albert verknalde helaas zijn zeer goede stelling. Dus opeens stonden we 3-0 achter! Peter van Diepen en Stef wonnen en brachten de spanning terug tot 3-2. Leendert redde het in het eindspel net niet tegen een speler met ruim 2100. Toen ook bij Peter Duijs de vage complicaties niet genoeg bleken om de tegenstander in verwarring te brengen was de nederlaag een feit. Sandra accepteerde toen remise in een veel betere stelling tegen een sterke tegenstander. De tegenstander van Stef kwam zijn teamgenoot na dat resultaat nog even troosten door te  vertellen dat hij zelf net had verloren van de broer van dat meisje. Dat vond Sandra uiteraard grappiger dan haar tegenstander, al was ze niet zo scherp om meteen op te merken dat haar kleine broertje voor het eerst meespeelde, hoewel dat laatste wel waar was.

 

Eindstand dus 5.5 – 2.5, en het vijfde heeft het niet meer in eigen hand. Wel was er nog een vlotte terugreis. Dit keer gingen we op de boot niet in de kou aan dek, maar bleven we binnen om daar als echte zeelui over het Tata-toernooi en erwtensoep te praten.

 

 

 

 

3 Comments

  1. Frank van Tellingen 1 december 2013 at 14:19

    Rob, even iets tussen haakjes: heb jij vorige week een ingezonden briefje in de Nrc zien staan van jouw hand?

  2. rob 2 december 2013 at 09:16

    Frank, Haakjes openen : nee, welk onderwerp ? , haakjes sluiten.

Leave A Comment