Bijeenkomst Schaakbulletinredactie met Jan Timman en Dick Kruithof, Wageningen 1971

Ieders schakerspad is voornamelijk geplaveid met blunders, gemiste kansen en schlemielige nederlagen. Maar we weten ons schakersbestaan te rechtvaardigen dankzij die af en toe gelukte combinatie een overwinning op een duidelijk sterkere tegenstander of soms zelfs maar dankzij een enkele zet die ver uitstak boven al die sjablone zetten waaruit de meeste schaakpartijen bestaan.
In mijn geheugen staan een paar succesjes gegraveerd, zoals een overwinning op Lubosh Kavalek (mijn enige grootmeesterscalp ooit) winst op Bert Enklaar in de KNSB-competitie en dik verdiende remises tegen de GM’s Dragoljub Ciric en Janos Flesch. Maar één partij stak daar bovenuit, namelijk mijn overwinning op Kick Langeweg in het NK van 1971. Het was niet alleen de overwinning op een sterke IM zelf, maar vooral die ene zet die ten grondslag lag aan die winst.

 

 

Diagram na 27.Pe2 uit Langeweg-Andriessen

Hier deed ik  27…Lb2! Als mij bij tijd en wijle herinneringen aan mijn schaakcarrière te binnen schieten, dan kwam vooral deze zet in mijn gedachte.  Is het niet een beetje een soort ‘Petrosianzet’, zo’n geheimzinnige zet waar de ex-wereldkampioen het patent op had?
Enige uitleg is op zijn plaats. Ik mocht tevreden zijn over mijn stelling en was dat ook. Maar hoe komt zwart verder? Ik zou graag mijn paard overbrengen naar f5, maar hoe krijg je hem daar, want de loper staat in de weg. 27…Lh8 is natuurlijk ‘te dom’ om serieus te overwegen, maar nu kreeg ik een inval . Als ik Lb2 doe, denkt Kick natuurlijk dat ik Lb2-a3-c5 van plan ben. Daarom doet hij waarschijnlijk Tb1 om 28…La3 met 29.b4 te beantwoorden, maar dan kan ik mijn plan uitvoeren. Dus volgde  28.Tb1 Lh8! Kick bedacht zich niet en meende nu tijd gewonnen te hebben voor een actie op de damevleugel, waardoor ik mijn plan kon uitvoeren 29.a4 Pg7 30.a5 Pf5 en ik won de partij.
Tientallen jaren heb ik de zet 27…Lb2 gekoesterd en hem beschouwd als de doorslaggevende manoeuvre voor de winst in deze partij. Helaas, de schaakcomputer haalt die veronderstelling onderuit. Weliswaar is er niets mis met het plan Lg7-b2-h8 etc. maar daarmee werd de partij niet beslist. Het vleugje genialiteit waar ik van gedroomd had bleek een luchtkasteel te zijn. Ik won de partij wel en daar kan ik nog trots op zijn, maar daar moet het dan ook bij blijven. De partij met analyses kunt u hier vinden.