Eerste viert lustrum op eigen wijze

Het lustrumfeest werd door het 1^e team extra luister bijgezet door een forse overwinning op VAS2. Op bord 1 speelde Roland en week af van zijn vertrouwde Hollands door nu maar eens Siciliaans te spelen. Het bekwam hem slecht. Al vrij snel zadelde Roland zichzelf op met een achtergebleven pion op e6, zonder steun van de f pion want die was er al af. De
pion werd een mikpunt van de vijandelijke aanval en al vrij snel raakte Roland een pion achter. De tegenstander maakte geen fout en schoof de partij voorzichtig maar gedegen naar winst.

Op bord 2 speelde Frank een Konings Indiër. Of deze opening ook een kenmerk is van Frank in versie 2.0 moet ik nog eens aan andere Frank vragen, maar het bekwam hem goed, want na 27 zetten was het pleit beslecht. In het middenspel wist Frank zijn e pion op te rukken van e5 naar e6 en vervolgens naar e7. Met een fraai Dame offer forceerde Frank mat.

Op bord 3 Jos en na het ons inmiddels aardig bekende opening ritueel meende de tegenstander een stuk te moeten offeren met als beloning een ver opgerukte vrijpion op b7. Het zag er allemaal wat verdacht uit en ook Jos was er niet helemaal gerust op. Op de vraag of hij eventueel remise moest forceren antwoordde ik bevestigend. Jos speelde dus door. Een inval met een Toren via de f-lijn, vervolgens slaan op c3 en daarmee zijn Paard offerend (of het stuk teruggeven, hangt van de invalshoek af), Toren naar c2 en mat dreigend op g2 noopte de tegenstander zijn Toren op f2 te zetten. Slaan op f2 en vervolgens na het witte antwoord slaan op h2 met schaak en de tegenstander raakte geheel in verwarring. Aangenaam verrast hoorde ik even later dat Jos gewonnen had door mat te geven op d2! Bij de analyse bleek dat de tegenstander, ook al had hij het anders gedaan even zo goed de
Koning had kunnen omleggen. Op bord 4 had Daan Geerke veruit de makkelijkste middag van alle Waagtoren spelers. Al na 15 zetten gaf de tegenstander op. Deze vroeg
zich in de analyse vertwijfeld wat hij in de opening fout had gedaan, ik bedoel het waren toch allemaal gezonde openingszetten. De geleerden zijn er niet
helemaal uit, maar 8. ……Tf8-e8 bleek toch wel de fout. De stelling gaf Daan de gelegenheid tot een stukoffer met als vervolg een niet te stuiten mataanval en
na 15 zetten zochten de Heren de analyse ruimte op. Heel wat langer moest Frank Agter werken voor het punt. De kansen voor Frank lagen in het centrum, terwijl de tegenstander het moest zoeken op de Damevleugel. Frank drukte zijn e pion steeds meer richting de overkant, terwijl het witte spel op de flank niet tot ontplooiing kwam. De beslissing viel pas in het eindspel, toen na een foutje van de tegenstander een pion werd gewonnen. Een blunder in verloren stelling maakte aan alles een einde. Op bord 6 kon Danny de Ruiter geen potten breken.
De tegenstander verdedigde zich secuur en na 23 zetten was alle muziek uit de stelling. Op bord 7 haalde Rob Konijn ook het volle punt pas binnen in het eindspel. De stelling op het bord oogde na een zet of 15 al vrij kaal en waarschijnlijk trachtte de tegenstander op deze wijze remise af te dwingen. De strijd concentreerde zich rond de vrij c pion van Rob. Het aanvallen hiervan kostte de tegenstander op een gegeven moment een pion en een paar zetten later nog een en na 38 zetten was het punt binnen.. In een Siciliaan probeerde Gerard
het 38 zetten lang, maar wist niet door de stugge verdediging van de tegenstander heen te komen. Na ampel overleg adviseerde ik Gerard om maar remisete accepteren als er niets meer in de stelling zat. Dat gebeurde en daarmee werd de eindstand van 6-2 bereikt.

Gedetailleerde uitslag: