Ook het 2e team wint

By Published On: 7 oktober 2007Categorieën: De Waagtoren 2 (2007-2008), Verslagen0 Reacties

Stel je doet nietsvermoedend als een halve zombie je boodschappen, wordt je opeens aangesproken met de vraag : Houdt u van Gerard Joling? Ben je dan nog in staat een fatsoenlijke zet te doen? In de praktijk viel het iets mee. Het werden er 7, daarna nam Gerard geholpen door de karacht van mijn tegenstander het over. Nog een uur later stond ik 2 pionnen, een ruïne en 3 bier achter. Kortom maar opgegeven om in ieder geval een achterstand in te halen. Tja het leven in WT2 volgt nog niet mee.

Gelukkig denken mijn teamcollega’s daar heel anders over. Als eerste gaf Vincent het goede voorbeeld. In een goed opgezette partij ging hij op zoek naar de koning van zijn tegenstander. Met een fraai stap 3 thema (open lijnen naar de koning) wist hij mat af te dwingen.

Kort hierop had Ruud al 2x de zetten herhaald. Mocht hij remise spelen? Goede vraag, aangezien er over de rest nog weinig zinnigs was te zeggen, mocht hij het zelf beslissen en ook hij koos voor het bier.

Dirk leek in het middenspel minder te staan. Zijn tegenstander had een indrukwekkend centrum opgebouwd. In tijdnood bleek het fundament echter niet geheel te kloppen. Dirk snoepte pion na pion en zette vervolgens pardoes mat.

Ook Piet wist ijzer met handen te breken. De stelling leek gelijk, zeker na afruil van de gevaarlijke dame was Piet’s aanvalsstorm een briesje geworden. Toch was het juist het restant van de storm, die het de witte koning belette actief te worden. Dit gecombineerd met een actieve vs passieve toren, maakte dat Piet eerst de damevleugel opruimde, vervolgens ging dames halen.

Annemarie kwam goed uit de opening. Stond na eigen zeggen op een gegeven moment zelfs 2 pionnen voor, maar gaf ze weer netjes terug (moet een goede opvoeding zijn geweest in huize Volkers). Ze gingen nog even door, maar de remise kon men niet ontlopen.

Wim en Bert moesten voor het beslissende halfje zorgen. Beiden moesten er flink voor vechten. Bert kwam in een licht stukken eindspel een pion achter te staan. Gelukkig wist hij af te wikkelen naar een goed paard – slechte loper eindspel. Mogelijk stond hij zelfs beter, uiteindelijk haalde hij netjes het 2e matchpunt binnen.

Wim had inmiddels ook een halfje gescoord. Makkelijk was het echter niet. Hij stond goed na de opening, erg goed wellicht. Toch werden al zijn dreiging knap geneutraliseerd. Sterker nog tegen de tijdnood was het juist Wim die onderdruk kwam te staan en een pion verloor. Uiteindelijk wist Wim het zaakje nog net droog te houden.

Henry Veneman

Leave A Comment