|
|
Door Willem Andriessen, op 20 mei 2013%
Op rating kwam Maaike als zesde binnen in dit Nederlands kampioenschap bij de C-jeugd (veertien jarigen en jonger) en eindigde uiteindelijk als ongedeeld vierde met een kleine rating winst. Een uitstekende prestatie ook al verdiende ze hier geen uitzending naar een internationaal kampioenschap mee. Zij trof in dit toernooi (negen ronden Zwitsers) de op papier twee sterkste spelers en dat werden enerverende partijen. Tegen Ankit Majhi, met zijn rating van 2151 de uitgesproken favoriet kreeg ze het zwaar te verduren, nadat ze in de opening met een scherpe bestrijdingswijze van het Schots was geconfronteerd. Uiteindelijk kwam de volgende stelling . . . → Read More: Maaike tussen louter jongens bij het NK van de C-jeugd
Door Frank van Tellingen, op 17 mei 2013%
Update: zie hieronder de oplossingen zoals gespeeld:
Karpov-Nogueiras, Brussel 1988 Capablanca-Ragozin, Moskou 1935
Onlangs laaide deze discussie op na de laatste wedstrijd van het seizoen. Het antwoord op deze vraag is eigenlijk kinderlijk eenvoudig: door beter zetten te doen. En we doen betere zetten als we betere beslissingen nemen. Nou is dat natuurlijk helemaal niet makkelijk. Er zijn veel geëigende paden die je kunt bewandelen. Tactiek is de basis – zonder tactisch inzicht geen kans. Partijen van goede spelers naspelen helpt ten dele – de moeilijkheid is – en ik spreek uit ervaring – om er de goede dingen uit te halen, waar je wat van leert. Wie kent niet het gevoel bij het naspelen van bijvoorbeeld Fischers partijen, dat alle zetten zo logisch en voor de hand liggend lijken, dat we ze zelf hadden kunnen bedenken? En daarin schuilt het verraderlijke. Het is bovendien essentieel dat je partijen bestudeert die door de speler zelf worden becommentarieerd (met fouten in de analyse etc.) of door een uitmuntend analyticus zoals Timman, Hübner, Dvoretski, Kasparov etc.
Andere auteurs doen het nog wel eens voorkomen alsof alle beslissingen van grote spelers het gevolg zijn van een volledig uitgedachte lange-termijn strategie. Dat komt echter maar zeer zelden voor en is bovendien vaak nogal een subtiele zaak en vaak ook helemaal niet nodig. In de praktijk gaan partijen meer van moment tot moment, fragment tot fragment. Het is in theorie dus niet nodig om alles te overzien, als je in elke afzonderlijke stelling maar een goede zet vindt. En dat is natuurlijk wel vaak gebaseerd op hoe diep je de stelling hebt doorgrond, of hoe goed je hebt gerekend. Schaken is een moeilijk spel. Maar we kunnen het oplossen van problemen wel vereenvoudigen.
Lees meer Hoe worden we beter?
Door TF, op 15 mei 2013%
Frequente bezoekers van deze website zal het niet zijn ontgaan dat vorige week opeens een stukje was geplaatst over de partij Van Oene – Niewenhuis. Eén van de spelers had de moeite genomen om zijn creativiteit op papier te zetten over de door hen gespeelde partij in de interne competitie.
Lees meer Thema: Het Snorrende Poesje
Door Willem Andriessen, op 5 mei 2013%
Midden in het ASK vertrok Shannon (met een bye) voor een weekend naar Delft om daar deel te nemen aan het Prinsenstadtoernooi. Door haar resultaat van vorig jaar was ze gepromoveerd naar de A-groep, maar dat betekende wel dat ze een van de deelnemers was met de laagste rating in deze groep van 56 spelers. De eerste ronde bracht meteen een interessante tegenstander in de persoon van de WIM Iona Padurariu met een rating van 2164. Het werd een fantastische partij, die deed denken aan de partij die Shannon vorig jaar in het Noteboom-toernooi tegen IM David Klein speelde. . . . → Read More: Shannon Vlaar laat weer een titelhouder ontsnappen
Door Willem Andriessen, op 1 mei 2013%
De volgende aardige partij werd gespeeld in het Veteranen Schaaktoernooi Lente 2013. In de hoofdgroep was de Waagtoren vertegenwoordigd door het viertal Henk Westerman (5e met 4½ punt), Wim Driessen (10e met 4 uit 7), Johan Plooijer en Wim Nieland (die op 3 punten bleven steken) . De titel ging naar Jan Brink (5½ uit 7), daarmee Frans Vlugt (5), Peter Holscher (5) en Piet de Haas (4½) achter zich latend. De partij van Wim Driessen tegen Co Buysman, werd door Wim zelf geanalyseerd.
Door drulovic, op 27 april 2013%
In de serie ‘Een duik in het verleden’ werd me gevraagd ook een duit in het zakje te doen. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Normaliter laat ik geen kans voorbij gaan om de ‘social media generatie’ op het hart te drukken dat vroeger alles beter was. Toen een privé-avondje met je geliefde nog niet nauwlettend werd gevolgd door 437 Facebookvrienden (waarvan 41 het leuk vinden) en het snijden van een leverworst niet ten minste één maal werd onderbroken om een Tweet de wereld in te sturen met een foto van een gesneden leverworst. #metmosterdenaugurk.
Het enige wat vroeger ronduit belabberd was? Mijn discipline om een partij voor het nageslacht te bewaren. Waar Jan Poland iedere pot uit zijn omvangrijke carrière heeft gedocumenteerd in 60,5 notatieboekje, krabbelde ik mijn zetten op losse papiertjes, die vroeg of laat naar de eeuwige jachtvelden zijn vertrokken. Verfrommeld en wel. Eeuwig zonde.
Hoewel? Misschien is het maar goed ook. In herinnering zijn koningsaanvallen altijd mooier dan in het echt, zijn ontsnappingen altijd heroïscher en stille zetten altijd stiller.
Zo wordt er nog altijd lyrisch gesproken over het Braziliaans elftal van 1970, dat onder leiding van Gerson en Pelé de wereld in vervoering bracht met hun oogstrelende voetbal, en daarmee de bijnaam ‘The Beautiful Team’ verwierf. Of wat te denken van Valeri Lobanovsky’s Dinamo Kiev dat medio jaren ‘80 furore maakte in Europa met hun ‘machinevoetbal’. Tip: kijk de wedstrijden nooit terug, want dan zie je een gezapig potje waarin de keeper 6 keer achter elkaar een terugspeelbal oppakt en weer terugrolt naar de linksback.
Zo gaat het ook met schaakpartijen. Berg het goed op in je geheugen en vertel je kleinkinderen later over dat magistrale offer op f5 tegen die schier onklopbare tegenstander en de prachtige patwending tegen dat wonderkind. Naspelen werpt slechts de vraag op waarom die kneus op zet 23 niet gewoon een stuk won.
Lees meer Een duik in het verleden 5 – Tal!
Door Willem Andriessen, op 27 april 2013%
Jan Timman werd in zijn jeugdjaren geïnspireerd door Botwinnik. De toenmalige wereldkampioen beval jonge ambitieuze schakers aan vooral hun eigen partijen uitvoerig te analyseren. Jan Timman op zijn beurt was vanaf eind jaren zestig rolmodel voor vele jonge Nederlandse schakers. Van de vele analyses die hij in die tijd maakte van zowel zijn eigen partijen als van andere grootheden, mag in het bijzonder zijn analyseboek van de tweekamp Spassky-Fischer genoemd worden. Na Timman hebben spelers als Jeroen Piket en Loek van Wely wel van zich doen spreken, maar uitgesproken analytici waren zij toch niet. Tegenwoordig is er echter een . . . → Read More: ASK 2013/4 – Danny de Ruiter geïnspireerd door Anish Giri
|
Gevraagd: bestuursleden Aan het einde van dit seizoen zal onze bestuursvoorzitter, Frits Leenart, zijn functie neerleggen. Als je geïnteresseerd bent in het vervullen van een
bestuursfunctie word je verzocht dit kenbaar te maken aan het bestuur. Meer info? Zie hier.
ASV DE WAAGTOREN 
Opgericht op 1 juli 2006 en ontstaan uit een fusie van drie Alkmaarse clubs: VVV (Van Vijanden Vrienden), 0-0-0 (Lange Rokade) en ASG (Alkmaarse Schaakgenootschap).

Disclaimer Publicaties op deze website zijn op PERSOONLIJKE titel geschreven tenzij uitdrukkelijk anders vermeld. De webredactie behoudt zich het recht voor beledigende, kwetsende of anderszins ongewenste publicaties zonder meer te kunnen verwijderen.
|
Laatste reacties